جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣

امّا شانزده امر سنّت :

چهارم : بهترين رَخْت خود پوشيدن .

پنجم : پياده و پابرهنه ذكرگويان به مُصلّا رفتن .

ششم : زندانيان را به مُصلّا بردن به‌طريقى كه در نماز جمعه مذكور شد .

هفتم : نماز را به جماعت گزاردن .

هشتم : خواندن سورهء « سَبِّحِ اسْمَ ربّك الأعلى » در ركعت اوّل [ 1 ] و سورهء « والشمس » در ركعت دوم .

نهم : بلند خواندن فاتحه و سوره .

دهم : اين دعا را در قنوت خواند : « اللَّهُمَّ اهْلَ الْكِبْرِيآءِ وَالْعَظَمَةِ وَاهْلَ الْجُوْدِ وَالْجَبَرُوتِ وَاهْلَ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَةِ وَاهْلَ التَّقْوى وَالْمَغْفِرَة ، اسْئَلُكَ بِحَقِّ هذا الْيَوْمِ الَّذيْ جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِميْنَ عيْدًا وَلِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ والِه ذُخرًا وَشَرَفًا وَكَرامَةً وَمَزيْدًا ، انْ تُصَلّيِّ عَلى مُحَمَّدٍ والِ مُحَمَّدٍ ، وَانْ تُدْخِلَنا فيْ كُلِّ خَيْرٍ ادْخَلْتَ فيْهِ مُحَمَّدًا والَ مُحَمَّدٍ وَانْ تُخْرِجَنا مِنْ كُلِّ سُوْءٍ اخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّدًا والَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ ، اللَّهُمَّ انَّا نَسْئَلُكَ خَيْرَ ما سَئَلَكَ بِه عِبادُكَ الصَّالِحُوْنَ ، وَنَعُوْذُبِكَ مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْهُ عِبادُكَ الْمُخْلِصُونَ » .

يازدهم : نماز را برروى زمين بىحايل واقع شود .

دوازدهم : دو خطبه بعد از نماز خواندن به‌طريقى كه در نماز جمعه گذشت .

سيزدهم آنكه : اگر نماز عيد رمضان باشد خطيب در اثناى خطبه آداب فطره دادن را به‌مردم بيان كند ، و اگر عيد قربان باشد آداب قربان كردن را بيان نمايد .

چهاردهم آنكه : خطيب ايستاده خطبه را بخواند .

پانزدهم آنكه : اين نماز در صحرا واقع شود ، مگر در مكّهء معظّمه كه در مسجدالحرام أولى است .

شانزدهم : در وقت برگشتن از مصلّى از راه ديگر برگردند .

[ 1 ] - اگر در ركعت اوّل سورهء والشَّمس بخواند و در ركعت دوم غاشِيَه نيز سنّت را به عمل آورده . ( كوهكمره‌اى )