جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

امّا نوزده امر سنّت :

امّا نوزده امر سنّت :

امّا نوزده امر سنّت :

اوّل‌آنكه : اذان را در اوّل وقت گويد .

دوم‌آنكه : مؤذن در وقت اذان گفتن رو به قبله باشد .

سوم‌آنكه : اذان را بلند بگويد [ 1 ] .

چهارم‌آنكه : ايستاده بگويد .

پنجم‌آنكه : در وقت اذان گفتن وضو داشته باشد .

ششم‌آنكه : برجاى بلند بايستد .

هفتم‌آنكه : دوانگشت خود را در دو گوش كند .

هشتم‌آنكه : اذان را به تأنّى بگويد ، نه به شتاب .

نهم‌آنكه : در آخر هرفصل سكوت قليل نمايد .

دهم‌آنكه : اختيار مؤذّنى كنند كه عدالت داشته باشد .

يازدهم‌آنكه : مؤذّن وقت شناس باشد .

دوازدهم‌آنكه : خوش آواز باشد .

سيزدهم‌آنكه : حرف نزند در وقت اذان گفتن .

چهاردهم : دانستن مؤذّن مسايل اذان را ، به‌طريقى كه فقها و علما قرار داده‌اند « 1 » .

پانزدهم : صلوات فرستادن مؤذّن و كسىكه اذان مىشنود در وقت نام بردن حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم . و شيخ ابن بابويه صلوات فرستادن را مطلقاً واجب مىداند بر هر كس كه نام آن حضرت بَرَدْ يا بشنود « 2 » و اين قول [ 2 ] كمال قوّت [ 3 ] دارد .

[ 1 ] اگر مرد باشد . ( خراسانى ) [ 2 ] اين قول احوط است . ( تويسركانى ) [ 3 ] بلكه قوّت ندارد ، اگرچه احوط است . ( خراسانى ) * لكن اقواى اين است كه مستحبّ مؤكّد است . ( دهكردى ، يزدى ) ف * بلكه كمال ضعف را دارد ، لكن محبوبيّت تعظيم و تكريم و صلوات فرستادن بر خاتم النبيّين و آل طاهرين آن حضرت - صلوات اللَّه تعالى و تسليماته عليهم اجمعين - از ابده بديهّيات و اوضح واضحات است . ( كوهكمره‌اى ) * قوّت آن ثابت نيست . ( مازندرانى ) ( 1 ) بعضى از نسخه‌ها : قرار داده‌اند و مذكور شد . ( 2 ) من لا يحضره الفقيه 1 : 284 ، حديث 875 .