جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١١١

امّا هفده امر مكروه كه به مسجد تعلّق دارد :

پنجم : خواب كردن .

ششم : خريد و فروش كردن .

هفتم : حكايت امور دنيا كردن .

هشتم : اطفال و ديوانه‌ها را گذاشتن كه داخل مسجد شوند .

نهم : وضو كردن در مسجد [ 1 ] از حدث بول يا حدث غايط .

دهم : برهنه كردن عورتين ، يا ناف ، يا ران ، يا زانو .

يازدهم : قضا پرسيدن [ 2 ] .

دوازدهم : شخصى را حدّ زدن .

سيزدهم : برديوار مسجد صورت چيزى كشيدن كه جان نداشته باشد مثل درخت وغيره .

چهاردهم : آب دهن يا بلغم در مسجد افكندن .

پانزدهم : داخل شدن شخصى در مسجد كه از دهن او بوى سير يا پياز آيد .

شانزدهم : مسجد را مكتب كردن .

هفدهم : به‌فعل آوردن اهل حرفت « 1 » حرفت خود را در مسجد ، به تخصيص تير تراشيدن .

هجدهم : در مسجد تركى يا فارسى يا به زبان ديگر غير زبان عربى حرف زدن [ 3 ]

طاهرين عليهم السلام است محبوب ربّ العالمين ، و همچنين شعر خواندن در مصيبت آل رسول صلوات اللَّه تعالى و تسليماته عليهم اجمعين . ( كوهكمره‌اى ) [ 1 ] گذشت كه كراهت اين وضوء محلّ تأمّل است . ( كوهكمره‌اى ) [ 2 ] شايد مراد قضاوت و حكم كردن باشد . ( مازندرانى ) [ 3 ] كراهت اين مطلقا معلوم نيست ، بلى آنچه مكروه است يقيناً تكلّم به رمز كه دو نفر يا زيادتر از براى خود قرار ميدهند كه غير نفهمد ، چنانچه متداول است بين اهل عجم . ( خراسانى ) * اين حكم على اطلاقه محلّ تأمّل و اشكال است ، به جهت آنكه كراهت حرف زدن غير عرب در بلاد خودشان به لسان خودشان از اخبار استفاده نمىشود . ( كوهكمره‌اى ) ( 1 ) اهل صنعت .