جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣

امّا آن پانزده امر كه مكروه است :

امّا آن هفت امر سنّت كه تعلّق به رخت مصلّى دارد :

امّا آن هفت امر سنّت كه تعلّق به رخت مصلّى دارد :

اوّل : آنچه پوشش نماز است سفيد باشد [ 1 ] .

دوم : بهترين و پاكيزه‌ترين پوشيدنيهاى اين‌كس باشد .

سوم : ممزوج به ابريشم نباشد [ 2 ] .

چهارم : اگر سفيد نباشد رنگ سير نداشته باشد .

پنجم : مصلّى « 1 » دستار بر سر داشته باشد .

ششم : دستارى كه در آن نمازگزار تحت‌الحنك داشته باشد .

هفتم : در نعل عربى نماز گزاردن .

امّا آن پانزده امر كه مكروه است :

امّا آن پانزده امر كه مكروه است :

اوّل : در جامهء مصوّر « 2 » نماز كردن .

دوم : بر جانمازِ ابريشمى نماز گزاردن [ 3 ] .

سوم : در لباس سياه نماز كردن ، مگر دستار و مسحى « 3 » كه نماز كردن در اين هردو اگر سياه باشد مكروه نيست [ 4 ] .

چهارم : در لباسى كه كافر بافته يا دوخته باشد نماز گزاردن .

پنجم : در لُنگى كه بربالاى پيراهن بسته باشند نماز كردن .

ششم : نماز كردن در رَخْتِ شخصى كه از نجاست ملاحظه نكند [ 5 ] .

هفتم : نماز كردن در رَخْتِ شخصى كه از غصب كردن مال مردم ملاحظه نكند [ 6 ] .

[ 1 ] بلكه مكروه است در لباس رنگ شده . ( خراسانى ) [ 2 ] استحباب اين معلوم نيست . ( خراسانى ) [ 3 ] كراهت اين معلوم نيست . ( خراسانى ) [ 4 ] در عباء سياه نيز مكروه نيست . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 5 ] اگر موجب اتّهام آن رخت به نجاست گردد . ( خراسانى ) [ 6 ] اگر موجب اتّهام آن رخت به غصب گردد . ( خراسانى ) ( 1 ) نمازگزار . ( 2 ) عكس‌دار . ( 3 ) نوعى چكمه كه صلحا و امرا در پا مىكردند .