جهاد النفس ( فارسى ) — الصفحة ٣١١
83 - باب وجوب پشيمانى بر گناهان
هيچ بنده‌اى با اصرار و پافشارى بر گناه از گناه بيرون نرفته است و هيچ بنده‌اى جز با اقرار و اعتراف بر گناهش از گناه خارج نگشته است .
760 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه مرتكب گناهى شده باشد پس از آن بداند كه خداوند بر گناه او واقف است اگر بخواهد مىتواند او را كيفر دهد و اگر بخواهد مىتواند او را ببخشايد ، چنين كسى اگر چه طلب مغفرت هم نكند خداوند از گناهش در مىگذرد .
761 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همان خداوند بنده‌اى را كه پس از ارتكاب گناهى بزرگ دست خواهش بخشايش به سوى او دراز كند دوست مىدارد و بنده‌اى را كه انجام گناهى كوچك را سبك مىشمارد دشمن مىدارد .
762 - امام صادق عليه السّلام از پدر بزرگوارش عليه السّلام و ايشان از پدران خود : و آنان از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و ايشان از جبرئيل عليه السّلام روايت فرمود كه : خداى عزّ و جلّ فرموده است :
كسى كه مرتكب گناهى خواه كوچك يا بزرگ گردد در حالى كه نداند كه مىتوانم او را عذاب كنم يا ببخشايم هرگز آن گناه را بر او نمىبخشم و كسى كه گناهى كوچك يا بزرگ را مرتكب شود و بداند كه عذاب نمودن يا چشم پوشى از او در دست من است از گناهش در مىگذرم و او را مىبخشايم .
763 - امام باقر عليه السّلام فرمود : همانا خداوند مردى صحرانشين را به خاطر دو جمله كه در دعايش به خداوند عرض كرد ، آمرزيد آن دو جمله اين بود : « خداوندا اگر مرا عذاب كنى من سزاوار عذابم و اگر بر من ببخشايى تو اهل بخششى » خداوند نيز بر او بخشيد .
764 - امام صادق عليه السّلام فرمود : پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است : خداوند عزّ و جلّ فرمود :
كسى كه مرتكب گناهى شود پس بداند كه عذاب كردن و عفو كردنش تنها به دست من است ، او را مشمول عفو خود قرار مىدهم .
83 - باب وجوب پشيمانى بر گناهان
83 - باب وجوب پشيمانى بر گناهان
765 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه نيكوكارىاش او را شادمان كند و بدىاش وى را بد حال گرداند چنين كسى مؤمن است .
766 - امام صادق عليه السّلام فرمود :
به راستى كه [ گاه باشد كه ] مردى مرتكب گناهى مىشود پس خداوند او را به سبب گناهش