جهاد النفس ( فارسى )
- المؤلف: الحر العاملي ( مترجم : افراسيابى )
- الوفاة: 1104
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: نهاوندي - قم
فهرس الكتاب
- فهرست مطالب
- مقدمة :
- ويژگيهاى اين اثر :
- بابهاى جهاد با نفس و آنچه مناسب با اين موضوع است
- 1 - باب وجوب جهاد با نفس
- 2 - باب آنچه كه بر هر عضوى از اعضاى آدمى واجب گشته و وجوب قيام نمودن در اداى آن واجبات
- 3 - باب حقوق واجب و مستحبّى كه قيام به آنها سزاوار است .
- 4 - باب استحباب كسب صفات پسنديده و به كار بردن آنها و ذكر تعدادى از آنها
- 5 - باب استحباب تفكر نمودن در چيزهايى كه موجب عبرت و عمل است
- 6 - باب استحباب يافتن اخلاق نيكو و ذكر تعدادى از اخلاق نيكو
- 7 - باب وجوب يقين داشتن به خداوند در رساندن روزى و عمر و نفع و ضرر
- 8 - باب وجوب فرمانبردارى از عقل و مخالفت نمودن با جهل و نادانى
- 9 - باب وجوب غلبهء عقل بر شهوت و حرمت غلبهء شهوت بر عقل
- 10 - باب وجوب چنگ زدن به ريسمان الهى
- 11 - باب وجوب توكل بر خدا و سپردن امور به سوى او
- 12 - باب عدم جواز اميد و آرزو داشتن به غير خدا
- 13 - باب وجوب جمع بين خوف و رجا و عمل كردن براى آنچه كه به آن اميد يا از آن بيم دارد
- 14 - باب وجوب ترس از خدا
- 15 - باب استحباب زياد گريستن از خوف خدا
- 16 - باب وجوب حسن ظنّ به خداوند و تحريم بدگمانى نسبت به خدا
- 17 - باب استحباب نكوهش نمودن نفس و ادب كردن و دشمن داشتن نفس
- 18 - باب وجوب فرمانبردارى از خداوند
- 19 - باب وجوب صبر نمودن بر طاعت خدا و صبر نمودن در برابر معصيت خدا
- 20 - باب وجوب رعايت تقواى الهى
- 21 - باب وجوب پارسايى
- 22 - باب وجوب پاكدامنى
- 23 - باب وجوب خوددارى از حرامها
- 24 - باب وجوب اداى واجبات
- 25 - باب استحباب صبر در تمامى كارها
- 26 - باب استحباب بردبارى
- 27 - باب استحباب مدارا نمودن در كارها
- 28 - باب استحباب فروتنى نمودن
- 29 - باب استحباب تواضع در هنگامى كه نعمتى جديد براى آدمى حاصل مىشود
- 30 - باب تأكيد بر استحباب تواضع براى دانشمند و دانش آموز
- 31 - باب استحباب تواضع در خوردن و نوشيدن و مانند اينها
- 32 - باب وجوب برگزيدن رضاى الهى بر خواهش نفسانى و تحريم پيروى از هواى نفس
- 33 - باب وجوب عاقبت انديشى پيش از عمل
- 34 - باب وجوب به انصاف رفتار كردن با مردمان اگر چه بر ضرر خود باشد
- 35 - باب اينكه بر مؤمن واجب است آنچه را براى خود دوست مىدارد براى مؤمنين دوست بدارد و آنچه را براى خود نمىپسندد براى آنان نخواهد
- 36 - باب استحباب اينكه آدمى به جاى اينكه به عيبجويى از ديگران بپردازد به عيب خود مشغول باشد
- 37 - باب وجوب عدالت
- 38 - باب اينكه بر كسى كه درستىاى را مىستايد جايز نيست كه در مورد ديگرى خلاف آن را عمل كند
- 39 - باب وجوب اصلاح نمودن نفس در زمانى كه به شرّ ميل پيدا مىكند
- 40 - باب وجوب دورى نمودن از لغزشها و گناهان
- 41 - باب وجوب خوددارى نمودن از گناهان
- 42 - باب وجوب خوددارى كردن از شهوات و لذّتهاى حرام
- 43 - باب وجوب خوددارى كردن از گناهانى كه كوچك شمرده مىشوند
- 44 - باب تحريم ناسپاسى در برابر نعمت خداوند
- 45 - باب وجوب خوددارى كردن از گناهان كبيره
- 46 - باب معيّن نمودن گناهان كبيره‌اى كه دورى از آنها واجب است
- 47 - باب صحيح بودن توبه از گناهان كبيره
- 48 - باب تحريم پافشارى نمودن بر گناه و وجوب مبادرت نمودن به توبه و استغفار
- 49 - باب تعدادى از خصلتهاى حرام و مكروه كه سزاوار است ترك شوند
- 50 - باب تحريم رياست‌طلبى زمانى كه به عدالت خود اطمينان نداشته باشى
- 51 - باب استحباب اينكه كسى كه دورى از مفاسد معاشرت با ديگران براى او دشوار است غالبا در خانهء خود به حقوق برادران دينى رسيدگى كند .
- 52 - باب حرام بودن فريفتن [ مردمان ] دنيا به وسيلهء دين
- 53 - باب وجوب آرام نمودن قوّهء غضب از اينكه موجب ارتكاب حرام شود و بيان آنچه كه غضب را بر طرف مىكند .
- 54 - باب وجوب ياد كردن خداوند در هنگام خشم
- 55 - باب حرام بودن حسد و وجوب دورى از حسد و عدم حرمت غبطه
- 56 - باب برخى از خصلتهايى كه مورد عفو و بخشش قرار گرفته‌اند
- 57 - باب حرمت تعصّب‌ورزيدن در بارهء امور ناحق
- 58 - باب تحريم خود بزرگ بينى
- 59 - باب حرام بودن تكبّر و لاف زدن و بزرگ منشى
- 60 - باب حدّ تكبّر و بزرگ منشى حرام
- 61 - باب تحريم دوستى دنيا و وجوب دشمن داشتن دنيا
- 62 - باب استحباب زاهدانه زندگى كردن در دنيا و حدّ زهد
- 63 - باب استحباب ترك نمودن آنچه از دنيا كه بيش از اندازهء ضرورت است
- 64 - باب كراهت حرص بر دنيا
- 65 - باب كراهت دوستى دارايى و ارجمندى
- 66 - باب كراهت بىقرارى نمودن و سستى كردن
- 67 - باب كراهت طمع‌ورزيدن
- 68 - باب كراهت درشتى كردن ( ناسازگارى )
- 69 - باب تحريم بد اخلاقى
- 70 - باب تحريم نادانى كردن و اينكه آدمى از كسانى باشد كه از بدى او پرهيز مىشود
- 71 - باب تحريم بد زبانى و وجوب حفظ نمودن زبان
- 72 - باب تحريم هرزه‌گويى و بدون مبالات سخن گفتن
- 73 - باب تحريم بدون اطلاع نسبت زنا دادن حتّى به مشرك
- 74 - باب تحريم تعدّى و تجاوز
- 75 - باب كراهت به خود باليدن و مباهات كردن
- 76 - باب تحريم قساوت قلب
- 77 - باب تحريم ظلم
- 78 - باب وجوب اصلاح نمودن و باز گرداندن دادخواهىها به سوى صاحبان آنها و اينكه در توبه ، باز گرداندن حق شرط است و در صورتى كه ستم‌كننده از اين كار عاجز بود بايد براى ستمديده طلب مغفرت كند
- 79 - باب مشروط بودن توبهء كسى كه مردمان را گمراه نموده به اينكه آنان را به سوى حق باز گرداند
- 80 - باب تحريم راضى بودن به ظلم و يارى كردن ستمگر و عذر آوردن و توجيه كردن ظلم او
- 81 - باب تحريم پيروى كردن از آن خواهش نفسانى كه مخالف شرع است
- 82 - باب وجوب اقرار نمودن و اعتراف كردن شخص گناهكار در پيشگاه خداوند به گناهان خويش و به اينكه مستحق كيفر است
- 83 - باب وجوب پشيمانى بر گناهان
- 84 - باب وجوب پنهان كردن گناهان و تحريم آشكارا گناه كردن
- 85 - باب وجوب استغفار از گناه و مبادرت به استغفار نمودن پيش از اينكه هفت ساعت از گناه بگذرد
- 86 - باب وجوب توبه نمودن از همهء گناهان و تصميم بر اينكه هرگز به گناه باز نگردد
- 87 - باب وجوب خالص بودن توبه و شرايط آن
- 88 - باب استحباب روزه گرفتن روز چهارشنبه و پنج شنبه و جمعه و همچنين استحباب غسل و نماز براى توبه
- 89 - باب جواز دوباره توبه كردن و صحّت اين توبه در صورتى كه شرايط آن را به جاى آورد اگر چه شكستن آن توبه تكرار گردد
- 90 - باب استحباب يادآورى گناه و استغفار نمودن از آن هر گاه آن را به ياد آورد
- 91 - باب استحباب غنيمت شمردن فرصتهاى خير و اينكه در صورت امكان از فرصتهاى خير استفاده شود .
- 92 - باب استحباب تكرار توبه و استغفار در هر روز و شب بدون اينكه گناهى صورت گرفته باشد و وجوب توبه و استغفار در صورتى كه گناهى انجام شده باشد .
- 93 - باب صحيح بودن توبه در پايان عمر اگر چه هنگامى باشد كه جان به گلو رسيده باشد پيش از اينكه مرگ را به چشم ببيند و همچنين است اسلام آوردن
- 94 - باب استحباب استغفار نمودن در وقت سحر
- 95 - باب اينكه بر انسان واجب است كه در روز آنچه را كه در روز گذشته در بارهء آن كوتاهى كرده است تلافى كند و اين كار را به فردا موكول نكند
- 96 - باب وجوب محاسبه و ملاحظهء نفس در هر روز و حمد نمودن خداوند بر نيكىها و جبران نمودن بديها
- 97 - باب وجوب هوشيارى و پرهيز بسيار هنگام زياد شدن سن خصوصا كسانى كه به سن چهل سال يا بيشتر رسيده‌اند
- 98 - باب وجوب انجام كار نيك پس از ارتكاب گناه
- 99 - باب صحيح بودن توبهء شخص مرتد
- 100 - باب وجوب مشغول بودن به كارهاى شايسته به جاى اينكه همواره به زن و فرزند و مال بپردازد
- 101 - باب وجوب پرهيز نمودن و ترسيدن از عرضه شدن عمل بر خدا و رسول و ائمه عليهم السّلام