جهاد النفس ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩

63 - باب استحباب ترك نمودن آنچه از دنيا كه بيش از اندازهء ضرورت است

هر گاه به مصيبتى جانى يا مالى يا مصيبت فرزندانت دچار شدى مصيبتى را كه به واسطهء از دست دادن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به آن دچار گشته‌اى ياد آور زيرا مردمان هرگز به هيچ مصيبتى همانند مصيبت فقدان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله گرفتار نشده‌اند .

621 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از امير المؤمنين عليه السّلام پرسيده شد كه : زهد در دنيا چيست ؟ فرمود : اعراض و دورى كردن از حرام دنيا .

622 - ابى الطّفيل گويد : از امير المؤمنين عليه السّلام شنيدم كه فرمود : زهد در دنيا عبارت است از كوتاه نمودن آرزو و به جا آوردن شكر هر نعمتى و باز ايستادن از هر چيزى كه خداوند بر تو حرام ساخته است .

623 - امام صادق عليه السّلام فرمود : زهد در دنيا تلف كردن مال و حرام ساختن حلال نيست بلكه زهد اين است كه اعتماد و اطمينان تو به آنچه كه در دست توست بيشتر از اعتماد به آنچه كه در دست خداى عزّ و جلّ است نباشد .

624 - حفص بن غياث گويد : از امام موسى بن جعفر عليه السّلام شنيدم كه در كنار قبرى مىفرمود : به راستى چيزى كه ( دنيايى كه ) آخرش اين است سزاوار است كه در آغازش نسبت به آن زهد پيشه شود و راستى چيزى كه آغازش چنين است سزاوار است كه از سرانجامش ترسيده شود .

625 - فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام از پدر بزرگوارش روايت كند كه فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است : همانا نيكى و شايستگى اوّل اين امّت به داشتن زهد و يقين است و هلاكت و نابودى آخر اين امّت به بخيل بودن و داشتن آرزو ( آرزوهاى طولانى ) است .

626 - امام حسن عسكرى عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت كند كه : از امام صادق عليه السّلام در بارهء زاهد در دنيا پرسيده شد كه زاهد كيست ؟ فرمود : زاهد كسى است كه حلال دنيا را از ترس حساب آن و حرام دنيا را از ترس كيفر و عقاب آن ترك كند .

63 - باب استحباب ترك نمودن آنچه از دنيا كه بيش از اندازهء ضرورت است

63 - باب استحباب ترك نمودن آنچه از دنيا كه بيش از اندازهء ضرورت است

627 - امام صادق عليه السّلام روايت كند كه : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : مرا با دنيا چه كار است ؟