مقالات كنگره محقق اردبيلى ( مقالات ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

حكم استخاره

قرار دهد . استخاره ايكال امر به خداوند است .

صاحب جواهر درباره استخاره دو معنى را ذكر كرده است :

1 - از خدا بخواهد كه در انجام فعل او خير قرار دهد .

2 - از خدا بخواهد كه در انجام فعل مختارش او را موفق گرداند و انجام آن را آسان نمايد .

سپس مطالبى را پيرامون آن آورده است و امر استخاره را آسان دانسته كه توسط آن انسان آنچه را كه خير در آن است در افعال مباح ، مىشناسد . « 1 »

ابن ادريس حلى در سرائر خود فقط استخاره همراه با نماز و دعا را جايز دانسته كه پس از آن بايد انسان فعل مورد استخاره را انجام دهد و استخاره با موارد ديگر را از جمله رقاع ( كاغذها ) و بنادق ( تفنگها ) و قرعه شديدا انكار مىكند . « 2 »

نظر محقق اردبيلى

محقق در زبدة البيان ذيل بحث از آيه 5 سوره مائده ، به مناسبت بحث از « وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ » آورده است :

از آيه تحريم استخاره مشهور كه اكثر علماء به جواز آن و بلكه به استحباب آن فتوا داده‌اند ، فهميده مىشود و رواياتى نيز بر حرمت آن دلالت مىكند . . . مگر اينكه استخاره با نص خاصى از بحث استقسام به ازلام كه حرمت منصوصه دارد ، خارج باشد . « 3 »

( 1 ) . جواهر الكلام ج 12 ، ص 162 و 167 . ( 2 ) . همان مدرك ص 166 به نقل از سرائر ابن ادريس . ( 3 ) . زبدة البيان ص 626 .