مقالات كنگره محقق اردبيلى ( مقالات ) ( فارسى ) — الصفحة ٦١٦

در پايان كتاب كاشف الحق اشعار ذيل آمده است

تا بتوفيق كردگار قديم * عاقبت يافت صورت تتميم

كردگارا به حق احمد و آل * بصلاح و سداد اهل كمال

دارم اميّد از عنايت تو * كافتد از فضل بىنهايت تو

پرتو التفات شاه برين * كند از لطف يك نگاه برين

تا شود نزد خاص و عام عزيز * ورنه اين هم چو من به نيم پشيز

گرنه خورشيد بر زمين تابد * كى شود لعل و آن بها يابد

پرورش گر نباشد از دريا * كى شود قطره لؤلؤ لالا

ابر اگر خاك را نسازد تر * كى برويد گُل و زَنند بسر

وز قبول ار سرى بجنباند * همچو من صد ز غصه برهاند

يك اشارت اگر بفرمايد * صد گداى چو من بياسايد

ور نگردد پسند خاطر شاه * واى بر من كه حال گشت تباه

شاه دشمن گداز دوست‌نواز * كه ندارد به نيكويى انباز

شاه دريادل ستاره سپاه * شاه جمجاه شاه عبد اللّه

دولتش باد تا بروز نشور * عمر او متصل بنفخهء صور

بود پنجاه و هشت بعد هزار * كه بپايان رسيد اين گفتار

شكر كه اين نامه بعنوان رسيد * پيشتر از عمر بپايان رسيد

قد فرغ من تحرير هذا الكتاب بعون الملك الوهّاب في يوم الأربعا اثنا و عشرين من شهر شوّال الهمايون سنة خمس و ستين بعد الألف من الهجرة النبويّة المصطفوية و كتبه العبد الضعيف المذنب الخاطى المحتاج الى رحمة اللّه البارى و شفاعة سيدنا محمّد و آله الهادى .

الهى بيامرز اين هر سه را * مصنف ، نويسنده ، خواننده را

بدين بهانه عزيزان كنند از ما ياد