مقالات كنگره محقق اردبيلى ( مقالات ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٦

ايرادات پيرامون آيه

حالت دوم : سفر كه دست يافتن به آب دشوار باشد .

حالت سوم : نبود آب كه دست يافتن به آن مقدور نباشد .

پس آنچه موجب مىگردد كه طهارت « مائى » به طهارت « ترابى » مبدل گردد ، سه چيز است :

1 - ضرر : « وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى . . . »

2 - مشقت : « أَوْ عَلى سَفَرٍ . . . »

3 - عجز : « لَمْ تَجِدُوا ماءً . . . »

با اين توضيحات ، جاى ابهامى در آيه باقى نمىماند .

علاوه كه قرآن ، بيشتر به بيان تشريع حكم پرداخته ، و اصول مسائل را مطرح ساخته ، چندان وارد جزييات نمىشود . و آن را به بيان پيامبر واگذار نموده است :

« وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ » .

( نحل 16 / 44 ) .