مهر تابان ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

آيات قرآن كريم دلالت بر وحدت بالصرافه خداوند دارد

و به همين سبب است كه هر جا در قرآن كريم نام قهّاريّت خدا برده مىشود ، اوّلًا خدا را به وحدت توصيف مىكند و سپس به قهّاريّت . براى آنكه اين معنى را برساند كه وحدت او بطوريست كه براى هيچكس مجال آن را نمىگذارد كه براى او وجود مماثلى بتواند فرض كند ؛ تا چه رسد به آنكه از دائرهء فرض خارج و در عالم وجود تحقّق گيرد و بمرحلهء واقعيّت و ثبوت برسد .

در آيات زير توجّه كنيد :

أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ . « 1 »

« آيا صاحب اختياران و مدبّرانِ جداجدا بهترند ، يا الله كه او واحد و قهّار است ؟ شما غير از ذات اقدس او چيزى را نمىپرستيد مگر نامهائى را كه شما و پدرانتان بر آنها گذارده ايد ! »

توصيف خداوند را به وحدت قاهره كه هر شريك مفروضى را مقهور مىكند ؛ براى هر معبودى غير از ذات اقدس او ، غير از اسم چيزى را باقى نمىگذارد .

أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ . « 2 »

« آيا براى خداوند شريكانى قرار دادند كه آنها نيز مانند خلقت خدا خلق كنند ، و در اين صورت خلق بر آنها مشتبه گردد ؟ بگو خداوند خالق هر چيزيست ؛ و اوست واحد قَهّار »

( 1 ) . ذيل آيهء 39 و صدر آيهء 40 ، از سورهء 12 : يوسف ( 2 ) ذيل آيهء 16 ، از سورهء 13 : الرّعد