مهر تابان ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨

آيات وارده در قرآن كريم در نفى تثليث

در اين دو آيه دو مطلب نفى شده است : اوّل آنكه خداوند همان مسيح بن مريم باشد ، و دوّم آنكه خداوند سوّمى از سه تا بوده باشد ؛ چون نصارى مىگويند : خداوند سوّمى از سه تا است : اب ، ابن ، روحُ الْقُدُس

. أب كه معنى آن پدر است عبارت است از عالَم ذاتِ حضرت خداوند سبحانه و تعالَى

. إبن كه معنى آن پسر است عبارت از عالَم عِلم حضرت احديّت سبحانه و تعالَى

. روحُ القُدُس كه معنى آن جبرائيل يا روح است عبارت است از عالَم حياتِ خداوند عزّ و جلّ .

و اين ، سه اصلى است كه نصارى بر آن اتّفاق دارند و مىگويند : سوّمى هر يك از اينها خداست يعنى اين سه تا را از هر كجا بشماريم سوّمى آن خداست .

اگر بگوئيم : اب ابن روح القُدُس ، روح القُدُس خداست . و اگر بگوئيم : روح القُدُس اب ابن ، ابن خداست . و اگر بگوئيم ابن روح القُدُس اب ، اب خداست .

در اين دو آيه ، هم خدا بودن مسيح بن مريم ، و هم خدا بودن سوّمى از سه تا ، كفر شمرده شده است .

سوّم : وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ . « 1 »

( 1 ) قسمتى از آيهء 30 ، از سورهء 9 : التّوبة : « نصارى گفتند : مسيح پسر خداست . »