مهر تابان ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٤

در خطابات قرآنيّه كه مصدَّر به لفظ قُلْ است

الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ * لَمَجْمُوعُونَ إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ، « 1 » قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ ، * « 2 » قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ ، « 3 » قُلْ صَدَقَ اللَّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً ، « 4 » قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى . « 5 »

و بسيارى ديگر از آيات قرآن كه خود يك ستون مُعظَمى را تشكيل مىدهند .

و معلومست كه در اين خطاب‌ها آنچه مورد امر خداوند قرار گرفته است و رسول خدا بدان مُؤتمر بوده‌اند خود قول نيست ، بلكه مَقول قول است . يعنى چون به رسول الله خطاب شد : قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ؛ پيغمبر مأمور است كه بگويد : هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، نه قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ؛ و گرنه به امر خدا رفتار ننموده است ، و مأمورٌ به را كه همان نفس مَقول قول است ، انجام نداده است .

و در اين مطلب ابداً جاى شبهه و ترديد نيست . مثلًا اگر كسى بما امر كند

( 1 ) آيهء 49 و 50 ، از سورهء 56 : الواقعة : « بگو : بدرستيكه تمام مردم اوّلين و آخرين در وعده گاه روز معيّن گرد هم خواهند بود . » ( 2 ) صدر آيهء 110 ، از سورهء 18 : الكهف : « بگو : اينست و جز اين نيست كه من بشرى همانند شما هستم . » ( 3 ) صدر آيهء 32 ، از سورهء 3 : ءَال عمران : « بگو : از خدا و از رسول خدا پيروى نمائيد . » ( 4 ) صدر آيهء 95 ، از سورهء 3 : ءَال عمران : « بگو : خدا راست گفت ، پس شما از آئين إبراهيم كه گرايش به راستى دارد پيروى كنيد ! » ( 5 ) قسمتى از آيهء 77 ، از سورهء 4 : النّسآء : « بگو : بهرهء دنيا اندك است ؛ و آخرت براى افراديكه تقوى پيشه مىگيرند مورد اختيار و پسند است . »