مهر تابان ( طبع جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

تفسير آيهء : مَتعًا لَّكُمْ وَ لِانْعَمِكُمْ

ممكن الوجود و واجب الوجود است ؛ آن را با كدّ و سعى جستجو نموده و آن را بدست بياورند . اگر آن بدست آمد أَهْدى سَبِيلًا است ، و گرنه اضلال است .

همهء مردم در دنيا زيست مىكنند ، معاشرت مىنمايند ، نكاح مىكنند ، غذا مىخورند ، استراحت مىكنند ، مىخوابند ؛ در مشاغل مانندِ هم باغبانى و زراعت و تجارت و صناعت مىكنند ؛ ولى يك عدّه فقط نظر به ظاهر اين امور دارند و از باطن اعراض دارند ؛ اينها بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً هستند ؛ يك عدّه در بين اين امور متكاثره و كثيره دنبال آن حقيقت واحده هستند ؛ اين مىشود نعيم .

* * *

تفسير آيهء : مَتعًا لَّكُمْ وَ لِانْعَمِكُمْ

تفسير آيهء : مَتعًا لَّكُمْ وَ لِانْعَمِكُمْ

تلميذ : در سورهء عَبَسَ وارد است كه : وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا * مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ . « 1 »

« خداوند از زمين براى شما ميوه و أبّ را رويانيد كه آنها براى بهرمند شدن شما و بهرمند شدن چهارپايانتان مىباشد . »

در روايت از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام است كه : جملهء مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ جملهء تفسيريّه براى جملهء سابقه : وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا مىباشد ؛ و بنابراين ، معنى أبّ روشن خواهد بود كه چون غذا براى چهارپايان است مراد از آن ، همان علوفه ايست كه مورد استفادهء آنها قرار مىگيرد . « 2 »

( 1 ) آيهء 31 و 32 ، از سورهء 80 : عَبَسَ ( 2 ) در تفسير « الميزان » ج 20 ، ص 319 وارد است كه : در « إرشاد مفيد » چنين وارد است كه : از أبا بكر دربارهء اين آيهء شريفه : وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا سؤال كردند ؛ معناى أبّ را از قرآن نمىشناخت و گفت : كدام آسمان بر من سايه مىافكند ؟ يا كدام زمين مرا حمل مىكند ؟ يا آنكه من چكنم اگر در كتاب خدا چيزى را بگويم كه نمىدانم ؟ امّا فاكهه ، معنايش را مىدانيم ؛ و امّا ابّ را خدا داناتر است . اين جريان به أمير المؤمنين عليه السّلام رسيد ، حضرت فرمود : سبحان الله ! آيا ندانست كه مراد از ابّ ، گياه و علفى است كه حيوانات بر آن مىچرند ؟ و اينكه گفتار خداى تعالى ، اعتناء و توجّه خداوند است بر مخلوقاتش در آنچه به آنها غذا مىرساند ؛ و در آنچه براى چهارپايانشان آفريده است كه موجب حيات نفوس و قوّت اجساد مخلوقات است