بازنگارى اساس الاقتباس ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

ثنائيات

مهمله از نظر كذب با موجبهء عدميه در چهار صورت قابل جمع هستند ، اما مقابل اين دو كه عبارتند از سالبهء محصله و سالبهء عدميه در آن چهار صورت از نظر صدق قابل جمع هستند . موجبهء معدوليه با سالبهء عدميه فقط از نظر صدق در سه صورت قابل جمع‌اند ، اما سالبهء معدوليه با موجبهء عدميه در همان سه صورت فقط از نظر كذب قابل جمع هستند .

هرگاه موضوع قضيه لفظى كلّى باشد ، به حسب حصر عقلى ، سى و دو صورت خواهد بود ، زيرا اختلاف اقسامى كه در اشخاص ذكر شد ، ممكن است . از اين سى و دو صورت ، شش صورت بسيط ، ده صورت ثنايى ، ده صورت ثلاثى ، پنج صورت رباعى و يك صورت نيز خماسى است . از آن‌جا كه تركيب معدوم با معدوم ممكن نيست ، از اين جهت آن را در آخر ذكر نموده‌ايم . اين سى و دو صورت عبارتند از :

بسائط

بسائط

1 - موضوع قضيه عبارت است از اشخاص مردم و فرض مىكنيم كه همه دانا هستند .

2 - اشخاص مردم ، و فرض مىكنيم كه همه جاهل‌اند به صورت جهل مركب كه ضد علم است نه جهل بسيط كه عدم علم است .

3 - اشخاص مردم اما همه متوسط ميان علم و جهل يا مختلط العلم و الجهل .

4 - همه از نظر علم و جهل بالقوه ، مانند كودكان .

5 - همه از نظر علم و جهل بدون استعداد ، مانند ديوانگان .

ثنائيات

ثنائيات

6 - بعضى دانا و بعضى جاهل .

7 - بعضى دانا و بعضى متوسط .

8 - بعضى بالفعل دانا و بعضى بالقوه .

9 - بعضى دانا و بعضى بدون استعداد .

10 - بعضى جاهل و بعضى متوسط .

11 - بعضى بالفعل جاهل و بعضى بالقوه .