عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٦

باب پانزدهم در استعمال اشنان خوشبوى كه در حمام دلك كنند

بگيرند اشنان سبز شديد البياض مطحون كرده ميان نرمى و درشتى و به ماورد بسرشند و بر غربال فراخ رقيق بگسترانند و به مرزنجوش و نمّام بجوشانند و سرش به خرقه بپوشانند ، و بخور كنند و هفت بار به قسط و اظفار قرشيه تا دود نيكو بخورد ، و مثل اوّل اعاده كنند و بر غربال بگسترانند . بعد ما كه در زير او نطعى گسترده باشد تا به غبار ملوّث نشود و بر غربال مرزنجوش و نمّام نهند و به دستار بپوشند و مبخّر كنند به رسم اوّل . و چون بخور مشبع يافت باز با غربال مثل اوّل عمل كنند ، و چون خشك شد به ماورد تبخير مىكنند و اعادهء مستأنف . آنگاه جمع كنند افاويه به جوز بوا و بسباسه [

58 ] و قرنفل دو زد و صندل به قدر حاجت از زيادت و نقصان . پس نصفى ازينها مدقوق منخول با نصفى اشنان بدين تركيب كنند و از كبابهء نامطحون و قدرى از طين مدقوق منخول برو طرح كنند و برو زنبق و ميعهء حمرا و ماكافور تقطير كنند و به دست مالند و دلك كنند در حمّام .

و اگر از اشنان و قشر ارزن كنند اصفهبدى گويند بدين تفصيل :

فراگيرند ارزن مقشّر پاك شسته و در ماء التفّاح و ماء - الزّعفران فرغارند يك شب و بامداد بر چيزى پاك بگسترند تا خشك شود ، و ازو يك وقيه مطحون منخول همچنان‌تر بر غربال بگسترانند و در مدخنه به عود و كافور بخور كنند به رسم اوّل