عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

توضيح

ص 88 س 9 در نسخهء موزهء بريتانيا نيز « كوش » است . امّا چنين لغتى در فرهنگها ديده نشد و علّت اينكه به صورت « لوش » چاپ شده آن است كه در « برهان قاطع » كلمات « لوس » و « لوشن » به معناى لجن و گل سياه و تيره آمده است .

ص 89 س 11 - چهار دانگ

ص 97 س 17 - « و . . . دارد » را ندارد

ص 105 س 8 - بعضى از آن از

س 9 - يك . . . ثقب

ص 106 س 19 - اين همه از

س 20 - و جواهر و ؟ ؟ ؟ اهس ؟ ؟ ؟ ( ؟ ) به زمان بر او بود ( اين عبارت دنبالهء سطر قبل است و نبايد از اول سطر شروع شود . )

ص 121 س 14 - از شانزده و نيم تا غايت

ص 145 س 19 - عبارت « در هر . . . كه باشد » را ندارد

ص 146 س 4 - كرنجار

ص 151 س 11 - آهن‌پارهها

ص 164 س 4 - كذا بىنقطه « نار »

ص 340 س 9 - « لوزى » است به جاى « لورى » و طبعا با نام ده كه « لوزيان » است از لحاظ نسبت مناسبت تمام دارد

.