عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٥
باب پنجم در معرفت اسرب و خاصيت و منفعت آن
و اگر بر عضوى از اعضاى آدمى بوئى بد پديد آيد مرداسنگ را به سركه مصوّل كرده بر آن طلا كنند نافع بود ، و خوردن مرداسنگ مهلك بود .
و اگر [ بر ] عضوى سپيده و آهك طلى كنند آن عضو سياه شود .
و اگر اسرب را بر غددى كى بر اعضا پديد آيد بندند بگدازد .
و اگر بر سنگ آب آن را به سركه و آب كسنى بسايند و بر اورام طبل و رعد طلى كنند تحليل پذيرد .
و آنچ از دود سوختن اسرب مصعّد شود زهرى است مهلك . اگر آن را به آب حلّ كرده در موضع حشرات پاشند جمله بميرند و يا بگريزند .
و اگر در ميان خمير كنند هر موش كه آن را بخورد در حال بميرد .
و بخار اسرب جمله حواسّ را مضرّ باشد ، على الخصوص سمع و بصر [ را ] ، و افلاج و رعشه آرد .
و هر اسرب را كه در خلاص نقره استعمال مىكنند مرداسنگ مىشود .
و اگر گاورسهء اسرب در ميان ثفل انگور كه آن معصرهء سركه باشد بكنند ، همچنانك بر صفحات مس زنجار ظاهر مىشود ، بر آنجا به تدريج اسفيداج پديد مىآيد .
و جملهء اسربها از نقره خالى نيست . [
a
40 ]