عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨
لون زر دادن
زر پيدا شود ، و اگر نقره يار كنند سپيدى .
و اگر گوگرد بر زر گداخته افكنند در آن وقت كى نيكو گداخته باشد و سر بوته استوار كنند زر را نرم و نيكو طبع گرداند و در لونش بيفزايد .
و اگر مرقشيثا بر زر گداخته اندازند شكن‌دار كند .
و اگر دهنج بر زر شكن‌دار نهند شكن زر ببرد و همچنين روى سوخته شكن زر ببرد و گونهء زر به گل سرخ نيشابورى دهند .
و ديگر انواع گونه‌ها باشد كه زرگران آن را استعمال كنند و آن اين است : بگيرند زنگار پنج درمسنگ ، گل بخارى بيست درمسنگ ، نوشادر پنج درمسنگ ، جمله را كوفته و بيخته با دو درم نمك خوش ، زر مستعمل را بدان‌گونه دهند تا سرخ شود . قدرى ازين اخلاط در قدرى آب كنند و بر زر مستعمل طلى كنند و بر آتش فحم مىدارند تا آن‌گونه بر روى او سوخته شود . پس به آب پاك بشويند ، زر به غايت سرخ‌گونه گرفته باشد .
نوعى ديگر ، گونه كى اوّل زرگران به كار دارند : فرا گيرند ده درم نقره ، و دو درم نمك خوش ، و نيم درم زرنيخ زرد ، اين جمله كوفته و بيخته تر كنند [
a
37 ] و بر روى زر
نوعى ديگر ، گونهء زرگران : ده درم كبريت زرد ، و بيست درم نمك خوش ، و چهل درم گل سفيد ، اين جمله كوفته و بيخته بر روى زر طلى كنند و بتابند . گونه به غايت سرخ باشد .