سندباد نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٠

تعليقات

ص 158

( 1 ) از فردوسى ( شاهنامه ، آغاز داستان بيژن و منيژه )

( 2 ) - ص 120

ص 159

( 1 ) از ابراهيم الغزّى ( سندبادنامه ، آتش ، ص 417 ) ترجمه : تا اينكه روشنايى صبح ، گل سرخش را كاملا افشاند ( خورشيد ) و آن پياپى بر سبزه‌هاى خوشبو قرار گرفت . در اغراض السياسه ، شعار ، ص 189 نيز آمده است .

( 2 ) از كسايى مروزى ( پيشاهنگان شعر فارسى ، دبير سياقى ، ص 129 ) در تاريخ ادبيات در ايران ، صفا ، ج 1 ، ص 446 نيز آمده است .

( 3 ) از ابن الرومى ( ديوان ، ج 1 ، ص 153 ) ترجمه : همانا خداى را بر بندگان مهربانى و شفقت و حفاوتى است كه بر [ مهربانى ] پدر و مادر پيشى گرفته است . در التوسل الى الترسّل ، ص 187 نيز آمده است ( نفثة المصدور ، يزدگردى ، صص 309 - 308 )

( 4 ) - امثال و حكم دهخدا ، ج 1 ، ص 477

ص 60

( 1 ) ترجمه : فرار به هنگام خود پيروزى است .

ص 161

( 1 ) ترجمه : دوستى با احمق نكوهيده و همنشينى با جاهل ، بدفرجام است .

( 2 ) ترجمه : بدرستى كه نادان در اخلاقش زيان مىرساند ، چون زيان رساندن سرفه به كسى كه داراى بيمارى استسقاء است .

( 3 ) - ص 107

ص 164

( 1 ) ترجمه : همچنين است شبها و پيشامدهاى آنها ، نو مىكند از براى مردم حالى پس حالى ( كليله‌ودمنه ، مينوى ، ص 207 )

( 2 ) ترجمه : جان او جان من است و جان من جان او ، چه كسى ديده كه دو جان در يك تن جاى گيرند ؟

ص 165

( 1 ) - ص 119

ص 166

( 1 ) ترجمه : خدايا اجابت كن دعاى مرا ، همانا تو اجابت كنندهء دعاهايى و بر طرف ساز نياز مرا ، بدرستى كه تو بر طرف كنندهء نيازهايى .

ص 167

( 1 ) ترجمه : خداوندا ، اى كسى كه اجابت كنندهء دعاى بيچارگان هستى .

ص 168

( 1 ) منسوب به على ابن ابيطالب - ع - ( سندبادنامه ، آتش ، ص 418 ) ترجمه : اگر اين دانش با آرزوها به دست مىآمد ، در ميان خلق نادانى باقى نمىماند .

ص 169

( 1 ) ترجمه : واگذار دوستى ايشان [ زنان ] را كه دوستى آنها شرك است و آنها دام‌هايى براى قلب عاشق‌اند . اگر به شايستگى در اخلاق زنها تأمل كنى ، مىفهمى كه حتى ادراك و