ترجمه استناد نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٨٥
36 - نامهء شصت و دوم : به مردم مصر .
33 - نامهء پنجاه و سوم : [ فرمان امام به مالك اشتر . ]
33 - نامهء پنجاه و سوم : [ فرمان امام به مالك اشتر . ]
« هذا ما امر به عبد اللّه على امير المؤمنين مالك بن الاشتر فى عهده اليه حين ولاه مصر » ( 1 )
( ج 3 ، ص 92 ) .
حرانى در ( تحف العقول ، ص 28 )
، [ ثقفى ، الغارات ، ج اول ، ص 260 ، 261 ]
.
34 - نامهء پنجاه و چهارم : [ به طلحه و زبير ] .
34 - نامهء پنجاه و چهارم : [ به طلحه و زبير ] .
« اما بعد فقد علمتما ، و ان كتمتما ، أنى لم ارد الناس حتى ارادونى » ( 2 )
إلخ ( ج 3 ، ص 122 ) .
ابن قتيبه ( الامامة و السياسة ، ص 72 )
، اعثم كوفى ( كتاب الفتوح )
، ابن - شهر آشوب [ مناقب ، ج 3 ، ص 90 ] .
35 - نامهء شصتم : [ به فرماندارانى كه سپاه اسلام از حوزهء آنان مى گذشت ] .
35 - نامهء شصتم : [ به فرماندارانى كه سپاه اسلام از حوزهء آنان مى گذشت ] .
« اما بعد ، فانى قد سيرت جنودا هى مارة بكم » ( 3 )
إلخ ( ج 3 ، ص 128 ) .
ابن مزاحم كوفى ( كتاب الصفين ، ص 68 ) با تغييرى در الفاظ .
36 - نامهء شصت و دوم : به مردم مصر .
36 - نامهء شصت و دوم : به مردم مصر .
« اما بعد ، فان اللّه سبحانه بعث محمدا نذيرا للعالمين » ( 4 )
إلخ ( ج 3 ، ص 130 ) .
ثقفى ( الغارات )
( 5 )
، ابن ابى الحديد [ شرح نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 295 ]
خطبه مفصلى است كه بخشى از آن را شريف رضى نقل كرده است .
( 1 ) اين عهدنامه‌اى است كه از بندهء خدا على بن ابى طالب به مالك اشتر بدان هنگام كه وى را ولايت مصر تفويض فرمود .
( 2 ) اما بعد ، همانا مى دانيد ، گر چه مى پوشانيد كه من بر آن نبودم تا مردم با من بيعت كنند تا وقتى كه آنان خود خواستند مرا . . .
( 3 ) اما بعد ، سپاهيانى را راهى كرده‌ام كه از سرزمينهايى كه از زير فرمان شماست خواهند گذشت .
( 4 ) اما بعد ، همانا خداوند محمد ( ص ) را براى بيم دادن جهانيان - از كردارهاى ناشايست - برانگيخت . . .
( 5 ) در كتاب « الغارات » كه با كوشش مرحوم استاد محدث چاپ شده است نامهء مفصلى است كه امام ( ع ) آن را خطاب به محمد بن ابى بكر و مردم مصر فرموده است ولى آغاز آن با آنچه در اينجا آمده است يكى نيست ر ك : الغارات ، ج 1 227 .