تجريد شرح نمط هفتم از كتاب الاشارات و التنبيهات شيخ الرئيس ابن سينا ( فارسى ) — الصفحة ٩٧
فصل ششم دومين استدلال بر بقاى نفس
فصل ششم دومين استدلال بر بقاى نفس
فصل ششم دومين استدلال بر بقاى نفس
تكملة لهذه الإشارات
فاعلم من هذا أنّ الجوهر العاقل منّا ، له أن يعقل بذاته . « 1 »
و لأنّه أصل فلن يكون مركبّا من قوّة قابلة للفساد مقارنة لقوّة الثّبات . « 2 »
فإن أخذت لا على أنّها أصل ، بل كالمركّب من شىء كالهيولى و شىء كالصّورة عمدنا بالكلام نحو الأصل من جزأيه . « 3 »
و الأعراض وجودها فى موضوعها . فقوّة فسادها و حدوثها هى فى موضوعاتها . فلم يجتمع فيها تركيب . « 4 »
و اذا كان كذلك لم يكن أمثال هذه فى أنفسها قابلة للفساد بعد وجوبها بعللها و ثباتها بها . « 5 »
( 1 ) . نتيجهء برهانهايى است كه بر استقلال نفس در تعقّلات خود از بدن ، اقامه شد . ( 2 ) . اين جمله ، در قوّهء جملهء شرطيّه است و دومين برهان بر بقاى نفس پس از تجرّد از بدن است . ( 3 ) . يك جملهء شرطيّهء آشكار است و هدف آن بيان اين مطلب است كه اگر نفس مركّب باشد ، باز هم داراى جزء بسيط غيرحالّ است . ( 4 ) . دفع يك اشكال مقدّر است . ( 5 ) . تأكيدى است بر بقاى نفس پس از موت و اشارهاى به بقاى آن به بقاى علل .