سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٩١

[ سرّيست در حقوق محبت براى ما ]

درياى اخضر فلك و كشتى هلال * هستند غرق نعمت حاجى قوام ما « 1 »

حافظ ز ديده دانهء اشكى همىفشان * باشد كه مرغ وصل كند قصد دام ما

[ سرّيست در حقوق محبت براى ما ]

[ سرّيست در حقوق محبت براى ما ]

18 [ 1 ] شماره مسلسل 18

سرّيست در حقوق محبت براى ما * عشاق از دو ديده كشند ابتلاى ما

ما آدم از بهشت برون زان كشيده‌ايم * تا قدر ما همىنگرد در سراى ما

ما نوح را ز طوفان سرگشته كرده‌ايم * موسى شعيب با يد بيضا « 2 » عصاى ما

مداح ماست يوسف مصرى بقعر چاه * يونس به بطن حوت بگويد ثناى ما

گاهى بيفكنيم در آتش خليل را * قربان كند اگر چه پسر در رضاى ما

نمرود را ز قدرت ما مملكت رسيد * قارون غنى ز نعمت بىمنتهاى ما

شدّاد را ز نعمت چندان بداده‌ايم * هشتم بهشت آورد اندر سراى ما

فرعون را نداديم اى دوست دردسر * زيرا كه او نداشت سردردهاى ما

انگشتر سليمان با ديو داده‌ايم * يعقوب خود نگاه كند در فضاى ما

اره بتارك زكريا فروكشيم * يحيى كشيم و دم نزند در بلاى ما

دندان مصطفى را اى دوست بشكنيم * ايوب صابر آمد در قهرهاى ما

گه زهر را نصيب به حلق حسن كنيم * گه تيغ بر حسين كشد كبرياى ما

ما پروريم دشمن و ما مىكشيم دوست * كسرا چه حد چون و چرا در قضاى ما

بيگانه را چه كار بود در بلا و غم * آن را رسد كه خاص بود آشناى ما

( 1 ) غرض حاجى قوام الدين حسن وزير كاردان شيخ ابو اسحاق مىباشد كه در 754 فوت نمود . ( 2 ) دست سفيد و نورانى كه معجز حضرت موسى بود .

[ 1 ] پاورقى غزل 18 - اين غزل را يكتائى مدعى است بخطا بحافظ نسبت داده‌اند ولى نمىگويد از كيست .