سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٢

ك - ترجيع بند

مائيم و غم فراق حالى * تا خود بكجا رسد سرانجام

جز محنت و درد گوئيا نيست * دور از تو نصيب من بايام

مقصود وجود حافظا چيست * جز صحبت يار و بادهء جام

حالى چو نمىشود مهيا * كام دلم از تو اى دلارام

آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم

6 -

اى راحت جان بىقرارم * اميد دل اميدوارم

شادم بغمت كه در همه حال * سوز غم تست سازگارم

تا رفته‌اى از كنارم اى دوست * يكباره ز خويش بر كنارم

در آرزوى وصال حالى * عمرى بفراق مىگذارم

امشب بگذشت بىتو از « 1 » دوش * طوفان سرشك اشكبارم

تا مرگ نگيردم گريبان * من دست ز دامنت ندارم

چون هيچ نشد بسعى حاصل * كام دل خستهء فكارم

آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم

7 -

اى زخم غم تو مرهم دل * عشق تو انيس و محرم دل

زلف تو كمند گردن جان * لعل تو نگين خاتم دل

ابروى تو بود شحنهء جان * چون چشم تو گشت حاكم دل

او در دل ما و ما در آتش * ما را غم اوست نى غم دل

نزديك شد آنكه من به دورى * گيرم سر خويش يا كم « 2 » دل

حافظ چه شود اگر بيابى * نورى ز حضور عالم دل

چون ملك وصال او نگردد * آسان آسان مسلم دل

آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم

( 1 ) در بعضى نسخ اين مصرع چنين است : « امشب بگذشت خواهد از دوش » ( 2 ) كم گرفتن يعنى ترك كردن و واگذاردن .