سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٢١

ك - ترجيع بند

چون نيست بهيچ‌گونه پيدا * درياى فراق را كرانه

آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم

3 -

در سختى عشق اگر بميرم * من دل ز غم تو برنگيرم

بىشك دل ماه و خور بگيرد * گر سوى فلك رسد نفيرم

پيوسته كمان ابروانش * از غمزه همىزند بتيرم

نتوان بقلم نوشت شوقش * گر پير فلك شود دبيرم

پير غم عشقم ار چه طفلم * طفل غم عشقم ار چه پيرم

چون كرد زمانهء ستمكار * دور از تو به بند غم اسيرم

دارم سر آنكه همچو سعدى * بنشينم و صبر پيش گيرم

آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم

4 -

اى غيرت لعبتان طناز * برقع ز رخ چو مه برانداز

تا من ز سر جهان به كلى * برخيزم و توبه بشكنم باز

اى دوست ز رهگذار ديده * شد فاش ميان مردمان راز

تا خود چه بود مرا سرانجام * در عشق چو هجر كرد آغاز

سرمايهء عمر داد بر باد * هر كاو بغم تو گشت انباز

در آتش عشق و مجمر غم * مىسوز دلا چو عود و مىساز

حالى چو مرا نمىدهد دست * بوسيدن پاى آن سرافراز

آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم

5 -

اى سرو سمنبر گل اندام * از عارض تو خجل مه تام

بازآى كه هجر جان‌گدازت * برد از دل من قرار و آرام

از دانهء خال و دام زلفت * مرغ دل من فتاده در دام

چون كام نشد ز وصل حاصل * قانع شده‌ام بهجر ناكام