سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٠

ك - ترجيع بند

اقبال كه باد با تو دايم * در بزم رهينه پرده دارت

آراسته چون بهشت گيتى * از كوشش تيغ آبدارت

تا چرخ بپاست دور دورت * تا دهر بجاست كار كارت

جاويد بعون جاه و عزت * بادا همه چيز بر قرارت

آسوده چو حافظند خلقى * در سايهء بخت كامكارت

كارت همه حفظ ملك و دين باد * تا باد هميشه اين چنين باد

1 -

اى داده بباد ، دوستدارى * اين بود وفا و عهد يارى

آخر دل ريش دردمندم * تا چند بدست غم سپارى

از زلف تو حاصلى نديدم * جز شيفتگى و بىقرارى

اى جان عزيز بر ضعيفان * تا چند كنى جفا و خوارى

هر چند كه سوختى بجورم * كردم من خسته سازگارى

گفتم مگر از سر ترحم * دست از ستم و جفا بدارى

چون نيست اميد آنكه روزى * بر عاشق خسته رحمت آرى

آن به كه ز صبر رخ نتابم * باشد كه مراد دل بيابم

2 -

اى ساقى از آن مى شبانه * در ده دو سه جام عاشقانه

تا در سر من ز عقل باقيست * از دست مده مى مغانه

برداشته‌اند صوت داود * مرغان چمن ز آشيانه

اى مطرب ما تو نيز يكدم * مگذار ز كف دف و چغانه

بر گوى به ياد وصل جانان * چون عود بسوز دل ترانه

مى نوش تو حافظا به شادى * تا چند خورى غم زمانه

ديريست كه آتش غم دل * در سينه همىكشد زبانه