سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦١٥

ط - مخمس

ط - مخمس

ط - مخمس

در عشق تو اى صنم چنانم * كز هستى خويش در گمانم *

هر چند كه زار و ناتوانم * گر دست دهد هزار جانم *

در پاى مباركت فشانم * * كو بخت كه از سر نيازى

در حضرت چون تو دلنوازى * معروض كنم نهفته رازى

هيهات كه چون تو شاهبازى * * تشريف دهد در آشيانم *

اى بسته كمر بدور و نزديك * بر ريزش خون ترك و تاجيك

در مسكن اخلص المماليك « 1 » * گر خانه محقر است و تاريك *

بر ديدهء روشنت نشانم * * هر چند ستمگرى ترا خوست

كم كن تو بدى كه آن نه نيكوست * گيرم كه دلت ز آهن و روست

آخر به سرم گذر كن اى دوست * * انگار كه خاك آستانم *

گفتم كه چو كشتيم بزارى * زين پس ره مرحمت سپارى

بر دل رقم وفا نگارى * تو خود سر وصل ما ، ندارى *

من طالع و بخت خويش دانم * * من از تو بجز وفا نجويم

بيرون ز گل وفا نبويم * الا ره بندگى نپويم

اسرار تو پيش كس نگويم

*

( 1 ) وفادارترين بندهء زرخريد .