سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٣

ب - مغنىنامه

مغنى بزن آن نوآيين سرود * بگو با حريفان به آواز رود

كه از آسمان مژدهء فرصتست * مرا بر عدو عاقبت نصرتست

مغنى نواى طرب ساز كن * بقول و غزل قصه آغاز كن

كه بار غمم بر زمين دوخت پاى * بضرب اصولم برآور ز جاى

مغنى از اين پرده نقشى برآر * ببين تا چه گفت از درون پرده‌دار

مغنى ملولم دو تائى بزن * به يكتائى او كه تائى « 1 » بزن

در اين پرده چون عقل را بار نيست * بجز مستى و بيخودى كار نيست

چنان بركش آهنگ خنياگرى « 2 » * كه ناهيد چنگى برقص آورى

مغنى دف و چنگ را ساز ده * به آئين خوش نغمه آواز ده

رهى زن كه صوفى به حالت رود * بمستى وصالش حوالت رود

مغنى بيا با منت جنگ نيست * كفى بر دفى زن گرت چنگ نيست

شنيدم كه چون غم رساند گزند * خروشيدن دف بود سودمند

مغنى كجائى كه وقت گلست * ز بلبل چمنها پر از غلغلست

همان به كه خونم به جوش آورى * دمى چنگ را در خروش آورى

مغنى بيا عود را ساز كن * نوآئين نوائى نو آغاز كن

بيك نغمه درد مرا چاره ساز * دلم نيز چون خرقه صدپاره ساز

مغنى چه باشد كه لطفى كنى * زنى آتشى در دلم افكنى

برون آرى از فكر خود يك‌دمم * بهم بر زنى خانمان غمم

مغنى كجائى نوائى بزن * بما بينوايان صلائى بزن

چو خواهد شدن عالم از ما تهى * گدائى بسى به ز شاهنشهى

مغنى بگو قول و بردار ساز * كه بيچارگان را توئى چاره ساز

تو بنماى راه عراقم برود * كه بنمايم از ديده من زنده‌رود

( 1 ) « تا » « بمعنى » « تار » كه سيم روى ساز باشد . مثل يكتائى و دوتائى ( 2 ) آوازه‌خوانى و سرودخوانى .