سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٨
قصيدهء دهم - خطاب به يكى از شعرا
حكيم و قاضى و مفتى بحرص و علم و عمل * بامتحان كه بود به طبيب از رنجور
بگو بگو كه ازين خوشترم سؤالى هست * ز رنگ و بوى و ز صنعت بهشت ناز و غرور
بطبع دان تو جهان را بگو كه روز ازل * بهشتيان به مثل دائمند خود مستور « 10 »
خوش استماع كن اى شاهباز اهل البيت * خراب گشته و ويران و لايق و معمور
بمنزلت چو كليماللهست « 11 » مار افشاى * چو كوهپارهء گهواره مىبرد سوى طور
جواب چيست بگويم به او چو رستم زال * روا بود كه بزالى فلك دهد منشور « 12 »
باعتراض ازين دوستان خوش شرمى * بمردمى و به مردى كه داريم معذور
اگر چنانچه كند راعى « 13 » رقيب آواز * بود كلاغ و نجاست ترا نشد مشهور
ز خواب مستى دوشين چو ديده بگشودم * سپيده دم كه شدم محرم سراى سرور « 14 »
بعزم آنكه كنم توبه از محبت غير * شنيدم آيه تو بوالى اللّه « 15 » از لب حور
از اين سپس من و عشق جناب مرتضوى * خديو مسند دانش خدايگان سرور
لطيفه دان و سخن سنج نكتهپردازى * رفيع قدر و كرم پيشه و صبور و شكور
از آن شمايل موزون از آن جمال جميل * شكيب نيست بده ساقيا شراب طهور « 16 »
تو رهنماى شو اى شبچراغ بيداران * و گرنه با كه بگويم بقية المصدور
اگر نه نور انا اللّه بود كه افروزد * شبان وادى ايمن چراغ وادى طور
از آن حرم چه توقع كه خوانده خواجه سراى * سياهك كدر گنده مغز را كافور
( 10 ) پوشيده عفيف و پاكدامن ( 11 ) لقب حضرت موسى ( 12 ) فرمان - حكم - اعلاميه ( 13 ) چوپان - شبان - نگهبان ( 14 ) پژمان گويد كه اين مصرع از ظهير فاريابى است . ( 15 ) سورهء تحريم آيهء 8 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً . . . الخ اى كسانى كه ايمان آورديد توبه كنيد بسوى خدا ( توبه خالص ) شايد خداى شما بپوشاند بديهاى شما را و داخل كند شما را به بهشت الخ . ( 16 ) اشاره به آيهء 21 از سورهء هل أتى يا سورهء انسان شماره 75 وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً يعنى سيراب كند پروردگار آنها را از شراب پاك .