سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٣
[ بفراغ دل زمانى نظرى بماهرويى ]
مشتاقى و مهجورى دور از تو چنانم كرد * كز دست بخواهد شد پاياب شكيبايى
دائم گل اين بستان شاداب نمىماند * درياب ضعيفان را در وقت توانايى
صد باد صبا اينجا با سلسله مىرقصند * اينست حريف اى دل تا باد نپيمايى
در دايرهء قسمت ما نقطهء پرگاريم * لطف آنچه تو انديشى حكم آنچه تو فرمايى
فكر خود و راى خود در عالم رندى نيست * كفرست درين مذهب خودبينى و خودرايى
يا رب بكه شايد گفت اين نكته كه در عالم * رخساره بكس ننمود آن شاهد هر جايى
ديشب گله زلفش با باد صبا گفتم * گفتا غلطى بگذر زين فكرت سودايى
ساقى چمن ، گل را بىروى تو رنگى نيست * شمشاد خرامان كن تا باغ بيارايى
زين دايرهء مينا خونين جگرم مى ده * تا حل كنم اين مشكل در ساغر مينايى
حافظ شب هجران شد ، صبح خوش وصل آمد * شاديت مباركباد اى عاشق شيدايى
[ 495 مى خواه و گل‌افشان كن از دهر چه مىجويى ]
[ 495 مى خواه و گل‌افشان كن از دهر چه مىجويى ]
98 شماره مسلسل 709
مى خواه و گل‌افشان كن از دهر چه مىجويى * اين گفت سحرگه گل بلبل تو چه مىگويى
مسند بگلستان بر تا شاهد و ساقى را * لب گيرى و رخ بوسى مى نوشى و گل بويى
شمشاد خرامان كن و آهنگ گلستان كن * تا سرو بياموزد از قد تو دلجويى
تا غنچهء خندانت دولت بكه خواهد داد * اى شاخ گل رعنا از بهر كه مىرويى
امروز كه بازارت پرجوش خريدارست * درياب و بنه گنجى از مايهء نيكويى
آن طره كه هر جعدش صد نافهء چين ارزد * خوش بودى اگر بودى بوييش ز خوش‌خويى
چون شمع نكورويى در رهگذر با دست * طرف هنرى بر بند از شمع نكورويى
هر مرغ بدستانى در گلشن شاه آيد * بلبل بنواسازى حافظ بغزل گويى « 1 »
[ بفراغ دل زمانى نظرى بماهرويى ]
[ بفراغ دل زمانى نظرى بماهرويى ]
99 * شماره مسلسل 710
بفراغ دل زمانى نظرى بماهرويى * به از آنكه چتر شاهى همه عمر و هاىوهويى
به خدا كه رشكم آيد برخت ز چشم خويشم * كه نظر دريغ باشد به چنان لطيف‌رويى
دل من شد و ندانم چه شد آن غريب ما را * كه گذشت عمر و نامد خبرى ز هيچ سويى
( 1 ) در بعضى نسخ بجاى « بغزل » « بدعا آمده است .