سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٦

[ 290 دلم رميده شد و غافلم من درويش ]

نه عمر خضر بماند نه ملك اسكندر * نزاع بر سر دنياى دون مكن درويش

بنازم آن مژهء شوخ عافيت‌كش را * كه موج مىزندش آب نوش بر سر نيش

ز آستين طبيبان هزار خون بچكد * گرم بتجربه دستى نهند بر دل ريش

تو بنده‌اى گله از پادشه مكن اى دل * كه شرط عشق نباشد شكايت از كم‌وبيش

بدان كمر نرسد دست هر گدا حافظ * خزينه‌اى به كف آور ز گنج قارون بيش