سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

[ دلا چندم بريزى خون ز ديده شرم دار آخر ]

سينه گو شعلهء آتشكده پارس بكش * ديده گو آب رخ دجلهء بغداد ببر

سعى ناكرده درين راه به جائى نرسى * مزد اگر مىطلبى طاعت استاد ببر

دوش مىگفت بمژگان درازت بكشم * يا رب از خاطرش انديشهء بيداد ببر

روز مرگم نفسى وعدهء ديدار بده * وانگهم تا بلحد فارغ و آزاد ببر

دولت پير مغان باد كه باقى سهلست * ديگرى گو برو و نام من از ياد ببر

بعد ازين چهرهء زرد من و خاك در دوست * باده پيش آر و به يك جا غمم از ياد ببر

حافظ انديشه كن از نازكى خاطر يار * برو از درگهش اين ناله و فرياد ببر

12 شماره مسلسل 353

شب وصلست و طى شد نامهء هجر « 1 » * سلام فيه حتى مطلع الفجر « 2 »

دلا در عاشقى ثابت قدم باش * كه در اين ره نباشد كار بىاجر

من از رندى نخواهم كرد توبه * و لو آذيتنى بالهجر و الحجر « 3 »

دلم رفت و نديدم روى دلدار * فغان از اين تطاول آه از اين زجر

برآ اى صبح روشن‌دل خدا را * كه بس تاريك مىبينم شب هجر

وفا خواهى جفاكش باش حافظ * فان الربح و الخسران فى التجر « 4 »

13 شماره مسلسل 354

دلا چندم بريزى خون ز ديده شرم دار آخر * تو نيز اى ديده خوابى كن مراد دل برآر آخر

منم يا رب كه جانان را ز عارض بوسه مىچينم * دعاى صبحدم ديدى كه چون آمد به كار آخر

چو باد از خرمن دو نان ربودن خوشه‌اى تا چند * ز همت توشه‌اى بردار و خود تخمى به كار آخر

مراد دنيا و عقبى به من بخشيد روزىبخش * بگوشم قول چنگ اول بدستم زلف يار آخر

نگارستان چين دانم نخواهد شد سرايت ليك * بنوك كلك رنگ‌آميز نقشى مىنگار آخر

( 1 ) هجر يعنى جدائى كردن ( 2 ) درودى است در آن تا برآمدن صبحگاهان ( 3 ) اگر مرا با دورى و محروميت بيازارى ( 4 ) در تجارت هم سود است و هم زيان .