سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٣

[ غمهاست اى نگار مرا آن‌چنان لذيذ ]

بكاغذ از دل و جان دوست هست حافظ را * كه گشت محرم اسرار دوستان كاغذ

[ اى گفتگوى لعل تو در كام جان لذيذ ]

[ اى گفتگوى لعل تو در كام جان لذيذ ]

6 * [ 1 ] شماره مسلسل 339

اى گفتگوى لعل تو در كام جان لذيذ * شكر لبت چو طعم شكر در دهان لذيذ

دندان تست قطرهء شير و شكر لبت * در كامهاست شير و شكر بهر آن لذيذ

خون دل و كباب جگر هر دو بهر تست * باشد بهم كباب و مى ارغوان لذيذ

گفتم حديث لطف تو آمد سخن لطيف * كردم بيان وصف لبت شد بيان لذيذ

دل ناوك تو خواست كه باشد هماى را * نسبت به طعنه‌هاى دگر استخوان لذيذ

او را ز بس‌كه چاشنى حسن و دلبريست * پيوسته حسن او گذرد بر زبان لذيذ

حافظ بسى ز شيرهء جان پخت حلوه‌اى * در آرزوى آن لب شكر فشان لذيذ

[ غمهاست اى نگار مرا آن‌چنان لذيذ ]

[ غمهاست اى نگار مرا آن‌چنان لذيذ ]

7 * [ 2 ] شماره مسلسل 340

غمهاست اى نگار مرا آن‌چنان لذيذ * بيمار را چنان كه شود ناردان لذيذ

يا رب چه لذتست بغمهاى هجر تو * بر شربت وصال نباشد از آن لذيذ

دلداده ترا كه ز خون دلش غذاست * حلوا كجا موافق تلخى جان لذيذ

غمهاى تست ميوهء دلهاى عاشقان * در كام شاه تلخى آن جاودان لذيذ

از چاشنى لعل لبت يافتست خلق * آن لذتى كه هست بباغ جنان لذيذ

در جام مى ز عكس رخ ساقيان فتاد * مى گرچه تلخ بود شد از لعلشان لذيذ

زان پستهء دهن شده معلوم واعظان * حافظ كراست ميوهء اين بوستان لذيذ

[ 1 ] پاورقى غزل 6 - اين غزل در يكتائى مندرج و مدعيست كه از حافظ نمىباشد و نمىگويد كه از كيست ولى پژمان با مختصر تغييرى آن را از آصفى بلخى دانسته است [ 2 ] پاورقى غزل 7 - اين غزل در يكتائى مندرج و مدعيست كه از حافظ نيست . و نمىگويد از كيست