سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٠١

[ عشق تو رسيدست ز ما هوش‌كنان اخذ ]

1 * [ 1 ] شماره مسلسل 334

ذره‌اى آن مه ندارد مهربانى العياذ « 1 » * در ميان آن مه و مهر فروزان العياذ

از مى صافى نمىيابم كمالى جز به تو * گرچه آمد بازگشت روز وحشت مستعاذ

زلّتى از من اگر آيد بلطفت درگذر * چون ندارم غير لطفت هيچ ملجأ و ملاذ

ذكر آنلب بر زبان حافظ آيد دم‌به‌دم * العياذ از غمزهء آن چشم خونريز العياذ

2 * [ 2 ] شماره مسلسل 335

عشق تو رسيدست ز ما هوش‌كنان اخذ * تا ديده و دل‌را كند از جمله بتان اخذ

دستار ستاند ز سر عالم و عابد * زنّار كند از كتف « 2 » برهمنان « 3 » اخذ

هم دين ز دل مؤمن و مصلح بربايد * هم كفر كند از دل ترسا و مغان اخذ

با آنكه بتان دل ز خلايق بربايند * آن دلبر عيّار كند هم ز بتان اخذ

زان فتنه كه در گوشهء چشمى بنشاندى * دل از همه عشاق كند گوشه نهان اخذ

حافظ كه چو گوياى جهانست كه اينست * شد گنگ مگر عشق تواش كرد زبان اخذ

( 1 ) پناه مىبرم . ( 2 ) دوش ( 3 ) برهمن يعنى عالم و پيشواى روحانى مذهب برهمائى .

[ 1 ] پاورقى غزل 1 - اين غزل در يكتائى مندرج است ولى از حافظ نمىداند [ 2 ] پاورقى غزل 2 - اين غزل در يكتائى مىباشد ولى از حافظ نمىداند