سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦

[ 119 دلى كه غيب‌نمايست و جام جم دارد ]

[ دل شوق لبت مدام دارد ]

[ دل شوق لبت مدام دارد ]

24 * شماره مسلسل 166

دل شوق لبت مدام دارد * يا رب ز لبت چه كام دارد

جان شربت مهر و بادهء شوق * در ساغر دل مدام دارد

شوريدهء زلف يار دايم * در دام بلا مقام دارد

آخر نرسد كه بازپرسم * كان دلبر ما چه نام دارد

با يار كجا نشيند آن كو * انديشهء خاص و عام دارد

خرم دل آن كسى كه صحبت * با يار على الدوام دارد

تا صيد كند دلى به شوخى * بر گل ز بنفشه دام دارد

حافظ چه دمى خوشست مجلس * كاسباب طرب تمام دارد

[ 119 دلى كه غيب‌نمايست و جام جم دارد ]

[ 119 دلى كه غيب‌نمايست و جام جم دارد ]

25 شماره مسلسل 167

دلى كه غيب‌نمايست و جام جم دارد * ز خاتمى كه دمى گم شود چه غم دارد « 1 »

به خط و خال گدايان مده خزينهء دل * بدست شاه وشى « 2 » ده كه محترم دارد

نه هر درخت تحمل كند جفاى خزان * غلام همت سروم كه اين قدم دارد

رسيد موسم آن كز طرب چو نرگس مست * نهد بپاى قدح هر كه شش درم « 3 » دارد

زر از بهاى مى اكنون چو گل دريغ مدار * كه عقل كل به صدت عيب متهم دارد

ز سرّ غيب كس آگاه نيست قصه مخوان * كدام محرم دل ره درين حرم دارد

دلم كه لاف تجرد « 4 » زدى كنون صد شغل * ببوى زلف تو با باد صبحدم دارد

مراد دل ز كه جويم كه نيست دلدارى * كه جلوهء نظر و شيوهء كرم دارد

( 1 ) در بعضى نسخ بجاى ( دمى ) « از او » آورده شده . ( 2 ) « وش » وقتى در آخر كلمه ميايد كه تشابه را ثابت نمايد مثل « شاه‌وش » كه « مانند شاه » است . ( 3 ) « درم » مخفف « درهم » بوده يعنى پول پشيز ( 4 ) تنهايى و فاقد همسر بودن .