سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٧٥

[ 105 صوفى ار باده به اندازه خورد نوشش باد ]

دلى كو عاشق رويت نباشد * هميشه غرقه در خون جگر باد

بتا چون غمزه‌ات ناوك گشايد * دل مجروح من پيشش سپر باد

چو لعل شكّرينت بوسه بخشد * مذاق جان من زو پرشكر باد

مرا از تست هر دم تازه عشقى * ترا هر ساعتى حسنى دگر باد

كسى كو بسته زلفت نباشد * چو زلفت درهم و زير و زبر باد

بجان مشتاق روى تست حافظ * ترا بر حال مشتاقان نظر باد

[ 100 دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد ]

[ 100 دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد ]

5 [ 1 ] شماره مسلسل 147

دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد * گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز ياد

گفتم بباد مىدهدم باده نام و ننگ * گفتا قبول كن سخن و هر چه باد باد

سود و زيان و مايه چو خواهد شدن ز دست * از بهر اين معامله غمگين مباش و شاد

بىخار گل نباشد و بىنيش نوش هم * تدبير چيست وضع جهان اين‌چنين فتاد

پر كن ز باده جام و دمادم به گوش هوش * بشنو ازو حكايت جمشيد و كيقباد

در آرزوى آنكه رسد دل براحتى * جان در درون سينه غم عشق او نهاد

بادت بدست باشد اگر دل نهى به هيچ * در معرضى كه تخت سليمان رود بباد

حافظ گرت ز پند حكيمان ملالتست * كوته كنيم قصه كه عمرت دراز باد

[ 105 صوفى ار باده به اندازه خورد نوشش باد ]

[ 105 صوفى ار باده به اندازه خورد نوشش باد ]

6 شماره مسلسل 148

صوفى ار باده به اندازه خورد نوشش باد * ورنه انديشهء اين كار فراموشش باد

آنكه يك جرعه مى از دست تواند دادن « 1 » * دست با شاهد مقصود در آغوشش باد

كيست آن شاهسوار خوش و خرم كه دو كون « 2 » * بسته بند قبا و علم دوشش باد

[ 1 ] پاورقى غزل 5 - دكتر غنى معتقد است كه اين غزل را حافظ در ماتم شاه ابو اسحاق گفته است :

( 1 ) يعنى كسى كه مى بذل و بخشش كند ( 2 ) دنيا و آخرت