سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

[ اگر چه شاهد من همچو يوسفست صبيح ]

[ اگر چه شاهد من همچو يوسفست صبيح ]

[ اگر چه شاهد من همچو يوسفست صبيح ]

4 * [ 1 ] شماره مسلسل 140

اگر چه شاهد من همچو يوسفست صبيح « 1 » * و ليكن از سرتاپا فتاده است مليح

بحسن طلعت او تا گشاده‌ايم نظر * جمال صورت خوبان به چشم ماست قبيح

خيال آن خم ابرو نشسته تا در چشم * حضور اوست مرا هم نماز و هم تسبيح

لبش بدم چو مسيح و خطش به چشم چو خضر * كه ديده است بيك جا مقيم خضر و مسيح

سياهى خط و خالش ملاحت افروزد * بياض عارض او چون بياض صبح صبيح

گشاده است دلم سوى گلشن جنت * مگر كه از گل و ريحان او رسيدش ريح

غلام كيست كه ملك دلم گرفت بحسن * هميشه دعوى شاهى همىكند بصريح

بهر كرانه شهيدان غمزهء چشمش * چو ماهى و ملخ افتاده‌اند جمله ذبيح

چگونه نطق فصاحت همىزند حافظ * چوبست جذبهء عشقش زبان عقل فصيح

خموش گشتهء حافظ كه نطق دايم داشت * چو ديد او را گويا به صد زبان فصيح

( 1 ) زيبا و خوش‌رو .

[ 1 ] پاورقى غزل 4 - اين غزل در يكتائى هست و از حافظ نمىداند .