سفينه حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

[ 38 بىمهر رخت روز مرا نور نماندست ]

نشان عهد و وفا نيست در تبسم گل * بنال بلبل عاشق كه جاى فريادست

حسد چه مىبرى اى سست نظم بر حافظ * قبول خاطر و لطف سخن خدا دادست

[ 27 در دير مغان آمد يارم قدحى در دست ]

[ 27 در دير مغان آمد يارم قدحى در دست ]

24 شماره مسلسل 50

در دير مغان آمد يارم قدحى در دست * مست از مى و مىخواران از نرگس مستش مست

در نعل سمند « 1 » او شكل مه نو پيدا * و ز قد بلند او بالاى صنوبر پست

آخر ز چه گويم هست از خود خبرم چون نيست * وز بهر چه گويم نيست با او نظرم چون هست

چون شمع وجود من شب تا بسحر خود را * مىسوخت چو پروانه تا روز ز پا ننشست

شمع دل دمسازان بنشست چو او برخاست * و افغان ز نظر بازان برخاست چو او بنشست

گر غاليه « 2 » خوشبو شد در گيسوى او پيچيد * ور وسمه كمان‌كش شد با ابروى او پيوست

بازآى كه بازآيد عمر شدهء حافظ * هر چند كه نايد باز تيرى كه بشد از شست

[ 38 بىمهر رخت روز مرا نور نماندست ]

[ 38 بىمهر رخت روز مرا نور نماندست ]

25 شماره مسلسل 51

بىمهر رخت روز مرا نور نماندست * وز عمر مرا جز شب ديجور « 3 » نماندست

هنگام وداع تو ز بس گريه كه كردم * دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست

من بعد چه سودار قدمى رنجه كند دوست * كز جان رمقى در تن مهجور نماندست

مىرفت خيال تو ز چشم من و مىگفت * هيهات از اين گوشه كه معمور « 4 » نماندست

نزديك شد آن دم كه رقيبان تو گويند * دور از درت آن خسته رنجور نماندست

( 1 ) سمند بمعنى اسب ( 2 ) داروى بسيار خوش‌بو ، ماده سياهرنگ ، مركب از مشك و عنبر كه بسيار معطر بوده و موى را بدان خضاب كنند . ( 3 ) ديجور بمعنى ظلمت ، تاريكى شب ، شب دراز و بسيار تاريك ( 4 ) آباد