چكيده مقالات اولين همايش بين المللى ميراث مشترك ايران و عراق ( فارسى ) — الصفحة ١١٥
جايگاه بين النهرين در مطالعات باستان شناسى دوران تاريخى
جايگاه بين النهرين در مطالعات باستان شناسى دوران تاريخى
جايگاه بين النهرين در مطالعات باستان شناسى دوران تاريخى
عباس باورسائى « 1 »
چكيده
عراق از نخستين مناطقى بود كه مورد علاقه عتيقه جويان غربى قرار گرفت و اشياء برجسته‌اى از اين كشور زينت بخش موزه‌هاى كشور هاى غربى گرديد . بعد از شروع به كار باستان شناسانى كه با اهداف علمى پا به عراق گذاشتند ، مطالعات مفيدى صورت پذيرفت كه نتايج اين مطالعات در جامعه باستان شناسى جهان انتشار پيدا كرد . مطالعات باستان شناسى اين كشور در رابطه تنگاتنگى با باستان شناسى كشور ايران قرار دارد ، از اين رو باستان شناسى عراق جايگاه ويژه‌اى در باستان شناسى ايران داراست . اين جايگاه از زمانى كه عراق باستان قسمتى از خاك امپراطورى هاى ايرانى مىشود ، اهميت بالاترى پيدا مىكند . مطالعات باستان شناسى نشان مىدهد كه آثار و شواهدى از دوران تاريخى ايران بويژه دوره ساسانى در گوشه و كنار كشور عراق به شكل تپه‌ها ، محوطه‌ها ، بقاياى معمارى و غيره باقى مانده است ، كه عدم شناخت و آگاهى مناسب از اين آثار يكى از نقيصه‌هاى باستان شناسى دوران ساسانى ايران به حساب مىآيد . اين موضوع سبب آن شد تا نگارنده به پژوهشى در زمينه جايگاه باستان شناسى كشور عراق در مطالعات باستان شناسى دوره ساسانى اقدام نمايد . در اين مقاله علاوه بر پيشينه برهمكنش‌هاى فرهنگى ميان عراق و ايران و همچنين تاريخچه مطالعات باستان شناسى دوران ساسانى عراق و غيره ، راهكارهاى مناسبى جهت بالا بردن سطح آگاهى باستان شناسان ايرانى از آثار ساسانى موجود در خاك عراق ارائه خواهد شد .
كليد واژه : بين النهرين ، باستان شناسى ، تاثيرات فرهنگى ، دوره ساسانى .
( 1 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد ، گروه باستان شناسى ، دانشگاه آزاد اسلامى ابهر / Abbas . bavarsaei @ yahoo . com