التوسل إلى الترسل ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٦

رساله « 1 » [ در جواب قاضى ظهير الدين منور شاشى ]

نمت دموعى بسر كنت اكتمه * و ما لسر الفتى بالحب « 1 » كتمان

نبت خراسان بى فالدمع منسجم * حتى نبت عن لذيذ الغمض اجفان

لو لا زمان اتى « 2 » الا بكاذبة « 3 » * لما نبا « 4 » بذوى الأداب اوطان

لا تركنن الى الدنيا و زخرفها * فالعمر منقرض و الدهر خوان

ما انس لا انس اياما لنا بنسا * فديتها فهى للذات عنوان

اذ « 5 » الزمان زمانى « 6 » لايكا فحنى * و الأمر امرى و الاخوان اخوان

طرف الصروف غضيض عن ملاحظتى * و العيش غض و ظل العز « 7 » فينان « 8 »

سرت « 9 » نفرت « 10 » لدنيا بعدها محن * كذلك العيش اطراب و اشجان

و هكذى « 11 » الدهر لا يبقى على نسق * ( يسر و عسر « 12 » ) و وجدان و فقدان

يسامر « 13 » الحراثر الروح محنته * و يعترى الصب بعد الوصل هجران

من الذى اعتق « 14 » الأمال اونة * فلم يصافحه طول الدهر حرمان

شوقى « 15 » الى اهلها روحى فدؤهم * كما يشاق الى الارواح الابدان « 16 »

فما سرى بارق الا و احرقنى * شوق تلظى له فى القلب نيران

و ما اتى طارق الا و اغرقنى * دمع ( يغض به « 17 » ) للصب اردان « 18 »

( 1 ) فى الحب . ( 2 ) ابى . ( 3 ) نكاد به ( ظ ، نكادته يا نكايته ) . ( 4 ) بنى . ( 5 ) اذا . ( 6 ) ظ ، زمان . ( 7 ) العمر . ( 8 ) ش ، دراز . ( 9 ) مرت . ( 10 ) ظ ، فقرت . ( 11 ) و هكذا . ( 12 ) عسر و يسر . ( 13 ) يساير . ( 14 ) اعتنق . ( 15 ) شوقا . ( 16 ) ظ ، ابدان . ( 17 ) يغيض ( ظ ، يغيضه - ش ، جلو آن را مىگيرد يا آن را حبس مىكند ) . ( 18 ) ش ، آستين‌ها .