التوسل إلى الترسل ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

« 16 » اين عهدنامه به جهت يكى از ملوك اطراف سواد كرده شد تا برين جملت سوگند خورد

رسد در باز فرستادن او به حضرت چنان كه فرمان باشد در امتثال آن فرمان تأخير ( و توقف جايز ندارم و رضا ندهم « 1 » ) و البته امتناع ننمايم « 2 » ، و بهر مهم كه دولت او را روى نمايد ( و بفرستادن حشمى كه « 3 » ) در كفايت آن فرمان دهد اگر تعذرى ظاهر كه در محل قبول آيد نباشد ( بعد از « 4 » ) امكان مدد به خدمت فرستم . و تقصير و تهاون نبرزم « 5 » ، و باعذار باطل تمسك روا ندارم ، و با دوستكان « 6 » دولت ( ايدهم الله كه دانم « 7 » ) دوستى كنم ، و با دشمنان حضرت او كه شناسم ابادهم الله بايشان « 8 » طريق دشمنى سپرم ، و بمخاصمت ايشان مجاهرت پيش گيرم ، ( و به هيچ « 9 » ) مخالف ملك او با هيچ « 10 » نوع سازگارى و كارسازى ( نكنم و اگر كسى كه مرا از جادهء خدمتگارى و مطاوعت « 11 » ) او بچسباند در مقام خدمت ثبات قدم نمايم « 12 » ، و بمال و ولايت و هيچ چيز از انواع دنياوى كه مرا قبول كنند فريفته نشوم ، و خويشتن در عداد جماعتى گمراه كه اولئك الذين اشتروا الضلالة بالهدى مندرج نگردانم ، و اگر كسى مرا بدشمنى « 13 » و مخالفت او اغرا كند دشمنى و خلاف او كه سرمايهء بدبختى آن را مىدانم اختيار نكنم ، و اگر مبادا كسى قصد ذات مبارك « 14 » و فرزندان ( و ولايت و ممالك « 15 » ) و حشم و خدم او انديشد و معلوم شود آنكس را بدان وجه كه دانم و توانم « 16 » دفع و منع كنم و اگر دست « 17 » نرسد او را باز نمايم ، و هيچ چيز از مصالح و مفاسد ملك او كه دانم برو ( پوشيده‌اند آگاه كنم و روا ندارم « 18 » ) ، و اگر مرا « 19 » مهمى پيش آيد و از حضرت جلت باعتمادى كه بر آن عاطفت دارم استمدادى كنم و مرا بنجاح مراد « 20 » مستظهر كنند « 21 » و تشريف مدد « 22 » ارزانى فرمايند « 23 » همچنانكه مصالح

( 1 ) نپسندم . ( 2 ) نكنم . ( 3 ) بفرستادن حشمى . ( 4 ) به قدر . ( 5 ) نورزم . ( 6 ) ظ ، دوستان . ( 7 ) كه دانم ايدهم اللّه . ( 8 ) سا . ( 9 ) و نه با هيچ . ( 10 ) به هيچ . ( 11 ) نكنم ، و اگر كسى خواهد كه مرا از جادهء مطاوعت و خدمتگارى . ( 12 ) نمايد . ( 13 ) بر دشمنى . ( 14 ) سا . ( 15 ) و ولايات و مماليك . ( 16 ) ضا ، كه . ( 17 ) سا . ( 18 ) پوشيده ندارم . ( 19 ) سا . ( 20 ) غرض . ( 21 ) كند . ( 22 ) مددى . ( 23 ) فرمايد .