آثار الباقيه ( فارسى ) — الصفحة ٦٠
عقيده‌اى ديگر در ذو القرنين
آيا اسكندر يونانى ذو القرنين مذكور در قرآن است
آيا اسكندر يونانى ذو القرنين مذكور در قرآن است
چون اسكندر ابن فيلفوس يونانى سلطنت روم را از ملوك الطوايفى نجات داد به سوى ملوك مغرب شتافت و ايشان را درهم شكست و پيشرفت خود را ادامه داد تا آنكه به بحر اخضر رسيد سپس به سوى مصر برگشت و شهر اسكندريه را بنا كرد و بنام خود آن شهر را نام گذاشت سپس به طرف شام و بنى اسرائيل كه در شام بودند متوجه شد و به بيت المقدس آمد و در مذبح معروف آن ذبح كرد و قربانيهايى در آنجا گذراند سپس سوى ارمنيه و باب الابواب « 1 » رفت و از آنجا هم عبور كرد و قبطىها و برابره و عبرانيان همه يوغ امر او را به گردن نهادند .
پس به سوى دارا بن دارا شتافت براى خونخواهى از بختنصر و اهل بابل در كارهايى كه در شام كرده بودند و چندين دفعه با دارا بجنگ پرداخت و او را منهزم نمود و در يكى از اين غزوات رئيس نگهبانان دارا كه بنوجنبس ابن آذربخت بود دارا را بكشت و اسكندر بر ممالك دارا چيره شد و قصد هند و چين نمود و با امم زيردست به جنگ پرداخت و بر هر ناحيه كه مىگذشت غالب مىشد تا آنكه به خراسان برگشت و آنجا را هم فتح كرد و شهرهايى در خراسان به پا نمود به سوى عراق مراجعت نمود و در شهر زور رنجور شد و همانجا بمرد و چون‌كه در مقاصد خويش حكمت اعمال مىكرد و به رأى معلم خود ارسطو در مشكلاتى كه براى او روى ميداد عمل مىكرد بدين سبب او را ذو القرنين گفتند .
و برخى اين لقب را اينطور تأويل كردند كه به دو قرن شمس يعنى محل طلوع و جايگاه غروب آن رسيد چنان كه اردشير بهمن را درازدست گفتند براى اينكه بهر كجا كه ميخواست امر خود را نافذ ميداشت و مثل اين بود كه دست خود را دراز مىكرد به آنجا مىرساند .
عقيده‌اى ديگر در ذو القرنين
عقيده‌اى ديگر در ذو القرنين
جمعى ديگر اينطور تأويل كردند كه ذو القرنين از دو قرن مختلف به وجود آمد و مقصودشان روم و فرس بود و براى اين گفتار حكايتى را كه فارسيان مانند گفتار دشتن براى دشمن خود ساخته‌اند گواه
( 1 ) - باب الابواب دربند مىباشد .