آثار الباقيه ( فارسى ) — الصفحة ٥٣١

شعبان

جمادى الاخره

جمادى الاخره

روز سوم حضرت فاطمه زهرا قبض روح شد و در بيستم ، آن حضرت ولادت يافت .

روز هشتم وفات ابى بكر صديق رضى اللّه عنه است « 1 » .

روز پانزدهم ابن الزبير كعبه را به دست خود منهدم ساخت .

شعبان

شعبان

روز سوم حسين بن على بن ابى طالب ولادت يافت و در پنجم حسن بن على بنابر نقل سلامى زاده شد و سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم اين ماه ايام البيض نام دارد و شب پانزدهم اين ماه شب بزرگ است و ليلة الصك و ليلة البرات نام دارد و عوام مردم بر اين عقيده‌اند كه صورت افرادى را كه در آن سال بايد بميرند به ملك موكل به گرفتن ارواح مىدهد .

روز پانزدهم پيش از عصر قبله از بيت المقدس به كعبه انصراف و تحويل يافت پس از آنكه هيجده ماه به سوى بيت المقدس نماز مىخواندند اين آيه نزول يافت : « وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ » . و مسلمانان را امر كرد كه كعبه و مقام ابراهيم را در هرجا باشند قبله خود گردانند و از آنوقت كعبه قبله مسلمانان شد و هر امتى را « وجهة هوموليها » اما يهود را موسى امر نكرد كه به جهت خاص توجه كنند و حال آنان چنان بوده كه خداوند فرموده « فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ » و تا زمان داود عليه السلام بر اين حال بودند و داود آنانرا امر كرد كه به بيت المقدس به هنگام نماز رو كنند و از آن وقت اين شهر قبله آنان گشت .

اما قبله مسيحيان مشرق اعتدال است زيرا آنان مأمور شده‌اند كه به بهشت توجه كنند و به آنجا محل طلوع آفتاب دلالت مىكند .

اما سامره كوه بر يك را قبله خود مىدانند و مجوس قبله خود را خورشيد

( 1 ) - ابو ريحان شيعه زيدى بوده و آنان خلفاى راشدين را بر حق مىشمارند .