آثار الباقيه ( فارسى ) — الصفحة ٥١٦
فصل نوزدهم در روزهاى معروفى كه اعراب جاهلى به كار مىبستند گفتگو مىكند
فصل نوزدهم در روزهاى معروفى كه اعراب جاهلى به كار مىبستند گفتگو مىكند
فصل نوزدهم در روزهاى معروفى كه اعراب جاهلى به كار مىبستند گفتگو مىكند
در پيش گفتيم كه ماه‌هاى تازيان دوازده است و چون هر سه سال يك ماه كبيسه مىكردند همواره با سال خورشيدى مطابق مىشد و نيز گفته شد كه نامهاى اين شهور پاره‌اى دلات به اوقات سالى دارد كه در آن سال نام‌گذارى كرده‌اند و پاره‌اى دلالت بر كارى دارد كه در آنماه ميكنند و نيز رأى دسته‌اى از علماى لغت با مقدارى از روايات نقل شده در اين باب را ذكر نموديم و اكنون مقصود از اين نقل آن است كه رأى ديگرى كه تاكنون گفته نشده ذكر كنيم .
محرم را بدين جهت محرم گويند كه چهار ماه از شهور عرب ماه حرام است كه سه تاى از آن چهار درپى يكديگرند و يكى تنهاست و آن سه ذو القعده و ذو الحجه و محرم مىباشد و اعراب در اين چهار ماه جنگ را حرام مىدانستند .
وجه نام‌گذارى صفر اين است كه اعراب در اين ماه به و با گرفتار مىشدند و رنگ آنان زرد مىگشت كه بتازى صفرت گويند .
ربيع الاول و ربيع الاخر در فصل پاييز مىآمدند و اعراب آنها را بهار نام گذاشته‌اند .
سپس نوبت دو جمادى مىشد و هنگامى اين دو ماه فرامىرسيد كه هوا سرد