آثار الباقيه ( فارسى ) — الصفحة ٧٧
عقيده‌ى حساب كتاب مأخذ المواقيت در طرز كبيسه‌ى روميان
مىنامند .
مايه‌ل يونيه‌ل يوليه‌ل اغست‌ل
ستنبرل اكتوبرل نونبرل دخيمبرل
ينيرل فيريرل مرسه‌ل ابريرل
سپس پنج روزهايى است كه در آخر سال ملحق مىشود .
ماه‌هاى رومى و طرز كبيسه‌ى آن
ماه‌هاى رومى و طرز كبيسه‌ى آن
اما ماه‌هاى روميان همواره دوازده ماه است و نامهاى آن بدين قرار است .
ينواريوس‌لا فبراريوس‌كح مرطييوس‌لا افليريوس‌لا
ماييوس‌لاس يونيوس‌لا يوليوس‌لا اغسطس‌لا
سبطمبريوس طمبريوس‌لا نوامبريوس‌لا دميريوس‌لا
پس رويهمرفته ايام سالهاى ايشان سيصد و شصت و پنج روز مىباشد و چون در هر چهار سال چهار ربع روز مىشود يك روز تام به فبراريوس مىافزودند پس اين ماه در هر چهار سال 29 روز مىشد .
چيزى كه روميان را بر اين وادار كرد كه سالها را كبيسه كنند اين است كه يوليوس كه ملقب بدقطيطير بود و او كسى است كه در زمانهاى گذشته و پيش از موسى ( ع ) بر ايشان سلطنت داشت و براى روميان شهور را او چنين قسمت كرد و اين نامها را بر آن گذاشت امر فرمود كه در 1461 سال از چهار يك‌هاى سال يك سال تام تشكيل دهند و روميان امر او را اطاعت كردند و اين سال را كبيسه كبرى گفتند و آن كبيسه را كه در هر چهار سال مىباشد كبيسه صغرى ناميدند .
و اين كبيسه صغرى را پس از اينكه مدتهايى از زمان مرگ آن پادشاه گذشت شروع كردند و مدار امر ايشان بر هفته است چنانچه گفتيم .
عقيده‌ى حساب كتاب مأخذ المواقيت در طرز كبيسه‌ى روميان
عقيده‌ى حساب كتاب مأخذ المواقيت در طرز كبيسه‌ى روميان
صاحب كتاب مأخذ المواقيت بر اين گمان شده كه آن دسته‌اى از روميان و غيره كه چهاريك‌ها را كبيسه مىكردند هنگامىكه آفتاب در برج حمل داخل مىشد اين