الأخبار الموفقيات ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥
57 . مفاخرهء خالد بن صفوان و ابراهيم بن مخرمه
بعد رو كرد به ابن مخرمه كندى و گفت : چه ميزان با زبان قبيلهات آشنايى دارى ؟
كندى گفت : آگاهى كامل دارم .
خالد گفت : به من بگو شناتر يعنى چه ؟ گفت : انگشتها .
خالد : صنارتين چيست ؟ كندى : گوشها .
خالد : جحمتين چيست ؟ كندى : چشمها .
خالد : الميزم چيست ؟ كندى : دندان .
خالد : الزبّ چيست ؟ كندى : ريش .
خالد : الفقحه چيست ؟ كندى : پنجه .
خالد : الكتع چيست ؟ كندى : گرگ .
خالد : آيا به كتاب خدا ايمان دارى ؟ كندى : بله .
خالد : پس چگونه گمان مىكنيد شما نخستين عرب و اصيلترين آنها هستيد و ما مستعربيم ( عرب شدهء غير اصيل ) ؟ در حالىكه خداوند بلندمرتبه در كتابش مىفرمايد :
بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ « 1 » و ديگر بار مىفرمايد : ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ « 2 » و خداوند عزّ ذكره مىفرمايد : جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ « 3 » و نگفته است : « شناترهم فى صنانيرهم » و نيز مىفرمايد : الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ « 4 » نمىگويد : « الجحمة بالجحمة » . خداوند بلندمرتبه مىفرمايد : السِّنَّ بِالسِّنِّ « 5 » نمىگويد : « الميزم بالميزم » و مىفرمايد : يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي « 6 » نمىگويد : « لأتأخذنى بزبى و لا بفقحتى » . مىفرمايد : فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ « 7 » نمىگويد : « فاكله الكتع » . اما اى برادر يمنى از چهار چيز از تو مىپرسم . اگر پاسخ مثبت دادى كه هيچ ؛ اما اگر پاسخت منفى بود ، تو را مىكشم .
( 1 ) . شعراء / 195 . ( 2 ) . ابراهيم / 4 . ( 3 ) . نوح / 7 . ( 4 ) . مائده / 45 . ( 5 ) . مائده / 45 . ( 6 ) . طه / 94 . ( 7 ) . يوسف / 18 .