جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٧٦٣

واژه‌نامه

زمهرير : سرماى بسيار سخت .

زى : سوى ، طرف .

زىّ : جامه ، پوشش ، هيئت .

زينهار : امان ، برحذر باش .

ژاژ : بىهوده ، ترفند .

سبحه : تسبيح .

سبلت : سبيل .

ستير : پاك‌دامن .

ستير : واحد وزن .

سجاف : پوشش و لحاف .

سرو : شاخ .

سرير : تخت .

سطوح : پشت‌بام‌ها .

سقام : بيمار ، نادرست .

سكباج : آشى كه از سركه و گوشت و بلغور و ميوهء خشك پزند .

سگال : انديشه ، فكر .

سلف : پيش فروش ، پيش پرداخت .

سلّه : سبد ، زنبيل .

سماط : سفره .

سمعه : ريا ، دورنگى .

سمير : دعا .

سنى : بلند و رفيع .

سورت : شدّت .

سويق : مخلوطى از آرد و شكر .

شارد : پريشان .

شارع : خيابان ، كوچه .

شافه : شاف و شياف .

شجون : شاخه‌هاى پيچيده و درهم ، شعبه‌هاى هرچيز ، كار پيچيده و مبهم .

شحنه : داروغه ، پاسبان .

شره : حريص شدن ، ميل فراوان به چيزى داشتن .

شرى : خريد ، فروش .

شنعت : زشتى ، قبح ، بدى ، طعنه .

شنگيار : خيار چنبر . اين واژه در لغت‌نامه ، شنگبار آمده است . شنگار .

شوارد : رمنده .

صباحت : خوب‌رويى ، زيبايى ، جمال .

صبوح : شراب كه به صبح خورند .

صبيان : كودكان ، اطفال .

صرع : افكندن ، از پا درآمدن ، غش كردن .

صعاليك : دزدان .

صفع : پس‌گردنى زدن .

صفوت : خلوص ، برگزيدگى .

صيت : شهرت ، آوازه .

صيحه : بانگ ، فرياد ، نعره .

ضارط : ضرطه‌دهنده .

ضفدع : غوك ، قورباغه .

ضيعه : زمين زراعتى .

طاحونه : آسياب .