جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٧٦٠

واژه‌نامه

برطيل : سنگ دراز ، آهن دراز .

برهه : پاره‌اى از وقت .

بقاع : بقعه‌ها ، خانه‌ها ، سراىها .

بقر : گاو .

بلادت : كند فهم بودن ، كودنى .

بلاهت : كم‌خردى ، ساده‌دلى .

بوسبل : خداوند راه‌ها . مجازا : نيرنگ باز و كاوش‌كننده .

بيّاعى : فروختن .

پالهنگ : يوغ و كمند .

پاىگاه : جاىگاه اسبان ، آخور ، اسطبل .

پيزى : دبر ، مقعد ، كون .

پيزى شل : كون گشاد .

پيغوله : كنج و گوشهء خانه ، زاويه .

تبن : كاه .

تجشّم : رنج بردن .

تحاشى : تن زدن ، پرهيز كردن ، امتناع كردن .

تخشّع : فروتنى كردن .

تدرّب : عادت كردن و مواظب شدن بر كارى .

ترّهى : بىهوده ، ياوه .

تسميه : نام نهادن ، بسم اللّه گفتن .

تسو : مقدار وزن چهار جو .

تسويل : آراستن چيزى براى فريب و گمراهى ديگران .

تشرشر : شرشر كردن .

تشنيع : بد گفتن ، زشت گفتن كسى را ، عيوب كسى را آشكار كردن .

تشوير : شرمسارى ، شرم‌زدگى ، شور و اضطراب ، آشوب .

تشهير : شهره كردن ، مشهور كردن ، رسوا كردن .

تعب : رنجه شدن ، خستگى .

تعبيه : ساختن ، آماده كردن .

تعنيف : خشونت كردن .

تغوّط : ريدن .

تفت : گرمى ، حرارت .

تفوّه : سخن گفتن .

تقريع : سرزنش كردن ، ملامت كردن .

تمغا : نشان ، داغ ، علامت ، مهر ، ماليات .

تنبول : تملول ، فوفل ، درختى است از تيرهء بيدها كه طعمى معطّر دارد و از آن مادّه‌اى استخراج كنند كه قابض و اشتهاآور و ضدّ كرم است . شاه حسينى ، بتل غاجى ، پان .

تنحنح : سرفه زدن .

تنگه : مقدارى از زر و سيم ، مقدارى پول ، قطعه‌اى كوچك از طلا و نقره .

تن زدن : خاموش شدن ، سكوت كردن .

تنميق : نيكو نوشتن كتاب را ، آراستن به كتابت و نگارين كردن چيزى را .