جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٧٥٩

واژه‌نامه

واژه‌نامه

واژه‌نامه

آقچه : زر يا سيم مسكوك .

اجتراء : دلير شدن .

اجفان : پلك‌ها .

احقاد : كينه‌ها .

احول : لوچ ، دوبين .

اخيه : ميخ آخور ، طنابى يا تيرى كه از دو سوى بر جايى استوار كنند و رسن ستور بر آن بندند .

اديم : چرم ، پوست دباغت داده ، روى ، سطح .

اذلال : ذليل كردن .

ازار : تنبان ، زير جامه ، فوطه ، شلوار .

اساطين : ستون‌ها ، ركن‌ها ، برجستگان .

استنجا : شستن جاى پليد و نجس ، سنگى كه به وسيلهء آن بول و غايط را از جايى پاك كنند .

استهانت : خوار داشتن .

استهلال : ماه نو جستن .

استيذان : اجازه خواستن .

اسراق : دزدى كردن .

اشنان : گياهى است شور كه در زمين شور رويد ؛ چون بدان جامه شويند مثل صابون سفيد گرداند .

اعادات : برگشت دادن .

اعزّه : بزرگان .

اعلاق : نفايس ، گران‌بهاها .

افواه : دهان‌ها .

اكاسره : كسرىها ، خسروان ، پادشاهان .

اكياس : زيركان ، هوشياران .

التجا : پناه جستن .

الحاح : اصرار كردن .

امل : آرزو ، اميد .

انزروت : صمغى است سقّزى به رنگ سرخ ، زرد يا سفيد ، طعم آن تلخ است ، عنزروت ، انجروت ، زنجر ، كنجده ، كلك .

انوثت : زن بودن ، زنى .

اوانى : آوندها ، آبخورها ، آبدان‌ها .

ايبك : ماه بزرگ ، غلام .

باشه : يكى از پرندگان شكارى ، باشق ، قرقى ، واشه ، بش ، جغنه ، جغنك ، جغنق .

بخور : مادّه خوشبويى كه در آتش ريزند و بوى خوش دهد .

برسام : ورم حجاب حاجر .