جوحى ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٣

757 قصّهء جوحى و آن كودك كه پيش جنازهء پدر خويش نوحه مىكرد

مآخذ :

مآخذ :

سنايى ، حديقة الحقيقه ، ص 673 :

حكايت و ضرب المثل

حكايت و ضرب المثل

آن شنيدى كه از كم‌آزارى * رندى اندر ربود دستارى

آن دويد از نشاط در بستان * وين دوان شد به سوى گورستان

آن يكى گفتش از سر سردى * كه بديدم سليم دل مردى

تو بدين سو همى چه پويى تَفت * كانكه دستار برد زان سو رفت

مرد دستار برده فصلى گفت * نيك بشنو كه آن به اصلى گفت

گفت اى خواجه گرچه زان سون شد * نه ز بند زمانه بيرون شد

چه دَوم بىهُده سوى بستان * خود همى يابمش به گورستان

كه بدين جا خود از سراى مَجاز * مرگ سيلى زنانش آرد باز

757 قصّهء جوحى و آن كودك كه پيش جنازهء پدر خويش نوحه مىكرد

757 قصّهء جوحى و آن كودك كه پيش جنازهء پدر خويش نوحه مىكرد

مولوى :

كودكى در پيش تابوت پدر * زار مىناليد و برمىكوفت سر

كِاى پدر آخَر كجاات مىبَرند * تا تو را در زير خاكى بفشُرند

مىبرندت خانهء تنگ و زَحير * نَى در او قالى و نه در وِى حصير

نى چراغى در شب و نه روز نان * نى در او بوى طعام و نه نشان

نى درِ معمور ، نى در بام راه * نى يكى همسايه كو باشد پناه

جسم تو كه بوسه‌گاه خلق بود * چون در او در خانهء كور و كبود

خانهء بىزينهار و جاى تنگ * كه در او نه روى مىماند نه رنگ

زين نَسَق اوصاف خانه مىشمرد * وز دو ديده اشك خونين مىفشرد

گفت جوحى با پدر اى ارجمند * و اللّه اين را خانهء ما مىبرند

گفت جوحى را پدر ابله مشو * گفت اى بابا نشانىها شنو

اين نشانىها كه گفت او يَك به يَك * خانهء ماراست بىترديد و شك